உள்ளுராட்சி சட்ட மூலத்தை மத்திய மாகாணசபை நிராகரிக்க வேண்டும்

மத்திய மாகாணசபையில் எதிர்வரும் மே 5 ஆம் திகதி விவாதிக்கப்படவுள்ள உள்ளுராட்சி விஷேட ஒழுங்குகள் சட்டமூலத்தை மத்திய மாகாணசபை உறுப்பினர்கள் நிராகரிக்க வேண்டுமென மாகாணசபை உறுப்பினர் கனபதி கணகராஜ் தெரிவித்துள்ளார்.

உள்ளூராட்சி விஷேட ஒழுங்குகள் சட்டத்தை தம்மால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. இந்தச் சட்டமூலம் மலையக மக்களின் உள்ளூராட்சி உறுப்பினர் பிரதிநிதித்துவத்தை கீழ் மட்டத்திற்கு கொண்டு வந்துவிடும். தற்போது இந்திய வம்சாவளித் தமிழ் மக்கள் சிறுபான்மையாக வாழுகின்ற பகுதிகளில் உள்ளூராட்சி சபைகளின் ஊடாக தமது பிரதிநிதித்துவத்தைத் தக்க வைத்துள்ளனர். அத்துடன், மாகாணசபை மற்றும் பாராளுமன்றத்திலும் தமது பிரதிநிதிகளைத் தெரிவு செய்துள்ளனர். மாகாணசபை மற்றும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தெரிவு செய்து கொள்ள முடியாத பிரதேசங்களில் உள்ளூராட்சி சபைகளின் ஊடாகத் தமது பிரதிநிதித்துவத்தைத் தெரிவு செய்து கொள்கின்றனர்.

இந்த விடயம் குறித்து மலையகத் தமிழ்க் கட்சிகளின் தலைவர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள் மிகுந்த அக்கறை செலுத்த வேண்டிய தேவையும் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த நிலைமையில் இந்தச் சட்ட மூலத்தினை மத்திய மாகாணத்தில் நிராகரிக்குமாறு ஐக்கிய தேசியக் கட்சியிடம் கோருவதுடன் ஆளும் தரப்பில் அங்கம் வகிக்கின்ற மாகாணசபை உறுப்பினர்களின் ஒத்துழைப்பையும் கோரவுள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார்

இலங்கையில் அதிகமான மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் அமைந்துள்ள நுவரெலியா மாவட்டம்

நுவரெலியா நகரில் வீதிக்கு வீதி மதுபான நிலையங்கள் அமைப்பட்டுள்ளன. ஒரு சிலர் விற்பனை அனுமதிப் பத்திரம் பெற்றும் கடை திறப்பதற்கு இடமில்லாமல் இருக்கின்றனர். கடந்த அரசாங்க காலத்தில் இருந்ததை விட தற்போது மதுபான கடைகள் இரண்டு மடங்காக அதிகரித்துள்ளதுடன், வீதிகள் தோறும் இரண்டு அல்லது ஒன்று என்ற அடிப்படையில் மதுபானக் கடைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

நுவரெலியா பிரதான பஸ்தரிப்பு நிலையத்தில் மதுபான கடைகளும் பிரதான வீதியில் 2 பார்களும், எலிசபெத் வீதியில் ஒரு மதுபான கடையும் லோசன் வீதியில் 3 மதுபான கடைகளும் கண்டி வீதியில் 2 பார்களும் 4 மதுபான கடைகளும் ஒரு பியர் கடையுமாக 15 மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் நுவரெலியா நகரிற்குள் இருக்கின்றன. இந்த 15 மதுபான விற்பனை நிலையங்களுடன் கந்தப்பளை வீதியில் ஹாவ-எலியாவில் மதுபான விற்பனை நிலையம் பொரவத்த என்னும் இடத்தில் ஒரு மதுபான விற்பனை நிலையமும் உள்ளன. இவ்விரண்டு மதுபான விற்பனை நிலையங்களும் சுமார் ஒரு கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்த மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் இருக்கும் இடத்திலிருந்து சுமார் 200 மீற்றர் தூரத்தில் ஆலயங்கள், வைத்தியசாலைகள், பாடசாலைகள், முஸ்லீம் பள்ளிவாசல், தொழிற்சாலைகளும் அமைந்திருக்கின்றன. நுவரெலியாவிலிருந்து ரம்பொட புசல்லாவ வரையிலும் பல மதுபான விற்பனை நிலையங்களும் நுவரெலியாவிலிருந்து நானுஓயா லிந்துல தலவாக்கலை வரையும் நுவரெலியாவிலிருந்து வெளிமடை வரையும் நுவரெலியாவிலிருந்து கந்தப்பளை இராகலை வரையிலும் பல மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் உள்ளன.

இது இப்படியிருக்கையில், நுவரெலியா மாநகரசபை எல்லைக்குள் உள்ள உல்லாச ஹோட்டல்களிலும் மதுபானம் விற்பனை செய்யப்படுகின்றது. நுவரெலியா பிரதேச சபை எல்லைக்குட்பட்ட பகுதிகளில் சுமார் 50 இற்கும் அதிகமான மதுபானம் விற்பனை நிலையங்களும் பார்களும் உட்பட சுமார் 15 இற்கும் அதிகமான உல்லாச ஹோட்டல்களிலும் பார்களும் இருக்கின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.

தோட்டத்தொழிலாளர்கள் அதிகமாக நடமாடும் இடங்களிலேயே மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் திறக்கப்படுகின்றன. இது இவ்வாறிருக்க பெருந்தோட்ட பகுதிகளில் அனுமதியற்ற மினிபார்களும் இயங்குகின்றன. இலங்கையிலே மதுபான விற்பனை நிலையங்கள் அதிகமாக இருப்பது நுவரெலியா மாவட்டத்திலாகும்.

நுவரெலியா மாவட்டத்தை பொறுத்தமட்டில் கல்வி, பொருளாதார தொழில் வாய்ப்பு, வீதிகள், குடியிருப்புகள் போன்றவற்றின் அபிவிருத்தியை விட மதுபான விற்பனை நிலையங்களே அபிவிருத்தியடைந்துள்ளதென்று இம்மாவட்ட பொதுமக்கள் விசனம் தெரிவிக்கின்றனர்.

இடைநிறுத்தப்பட்ட பஸ் சேவையை மீண்டும் ஆரம்பிக்க கோரிக்கை

புசல்லாவை இரட்டைப்பாதை நகரிலிருந்து தொரகல மற்றும் நயபனை பகுதிகளுக்கான பஸ் போக்குவரத்து சேவைகளை மீண்டும் ஆரம்பிக்குமாறு கோரிக்கை விடுக்கப்படுகிறது. இரட்டைப் பாதையிலிருந்து நயபனை மற்றும் தொரகல செல்லும் வழியில் அமைந்துள்ள பாலம் ஒன்று உடைந்து விழுந்ததால் இவ்வீதியில் இடம்பெற்ற இரு பஸ் போக்குவரத்து சேவைகளும் நிறுத்தப்பட்டன. தற்போது பாலம் புனரமைக்கப்பட்டுள்ளதால் மீண்டும் இவ்வீதியினூடான பஸ் போக்குவரத்து சேவையை நடத்துமாறு வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டுள்ளது.

மாணவர்களின் பாதிப்பை தடுக்க சம்பந்தப்பட்டவர்கள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்- ஜோசப்

ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிக்கு ஆசிரியர்களை அனுமதிக்கும் போது குறித்த பாடத்தில் குறைந்த பட்சம் க.பொ.த. (சா த.) பரீட்சையில் திறமைச் சித்தி அவசியமாகும். ஆனால், அண்மையில் தோட்டப் பகுதிப் பாடசாலைகளுக்கு சாதாரண சித்தியுடன் ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில் அவர்கள் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிக்கு விண்ணப்பிக்க முடியாததால் மாணவர்களே பாதிக்கப்படுவர் என இலங்கை ஆசிரியர் சங்கத்தின் தலைவர் ஜோசப் ஸ்டாலின் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

அவர் மேலும் கருத்துத் தெரிவிக்கையில் தோட்டப் பகுதிப் பாடசாலை ஆசிரியர் பற்றாக்குறையை நீக்கும் முகமாக அண்மையில் 3,300 ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர். இவ்வாறு நியமிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் சாதாரண சித்தியுடனேயே நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆசிரியர்கள் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிக்கு அனுமதிக்கும் போது குறித்த பாடத்தில் அவ்வாசிரியர்கள் க.பொ.த. (சா த) பரீட்சையில் குறைந்தது திறமைச் சித்திப் பெற்றிருக்க வேண்டுமென வர்த்தமானியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதனால் தோட்டப்புறப் பாடசாலைகளுக்கு சாதாரண தர சித்தியுடைய ஆசிரியர்கள் செல்ல முடியாத நிலையேற்பட்டுள்ளது. ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிக்கு மொத்தமாக 4,000; பேர் விண்ணப்பிக்கின்ற நிலையில் 1000 பேரே உள்ளீர்க்கப்படுகின்றனர். இவ்வாறான நிலையில் இந்த ஆசிரியர்கள் பயிற்சியை பெற முடியாததால் மாணவர்களே இதனால் பாதிக்கப்படுவர். எனவே மாணவர்களின் பாதிப்பை தடுப்பதற்கு சம்பந்தப்பட்டவர்கள் தக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென அவர் கோரியுள்ளார்.

நியாயமான சம்பள உயர்வுக்கு தொழிற்சங்கங்களின் ஒன்றிணைந்த செயற்பாடு

அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் ஒன்றினைந்து சிந்தித்து செயற்படுவதன் மூலம் தொழிலாளர்களுக்கான நியாயமான சம்பள உயர்வை பெற்றுக்கொடுக்க முடியுமென இலங்கை தேசிய தொழிலாளர் காங்கிரஸின் பொதுச் செயலாளர் இரா.தங்கவேல் கெட்டபுலா தோட்டத்தில் இடம்பெற்ற தொழிற்சங்க கூட்டத்தில் தெரிவித்தார் கூட்டு ஒப்பந்தத்தை சாடுவதனாலோ விபரிதமான அறிக்கைகளை விடுவதனாலோ மரண சாசனம் என கொச்சைப் படுத்தி கூறுவதாலோ மலையக மக்களுக்கு எந்த விமோசனமும் கிட்டப் போவதில்லை. மாறாக கூட்டு ஒப்பந்தத்தின் கூட்டாளிகளை தம்வசப்படுத்தும் வகையில் தொழிலாளர்களுடைய அபிலாஷைகளையும் தேவைகளையும் கோரிக்கைகளையும் அதற்கான சான்றிதழ்களையும் சம்பந்தப்பட்டவர்களோடு கலந்துரையாடி ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்பை அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் கூட்டாக இணைந்து செயற்படுத்த வேண்டும். தொழிலாளர்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை தோட்ட முதலாளிகளும் அரசும் ஏற்றுக் கொள்ள அழுத்தம் கொடுப்பதாக அமையும் என்றார். இன்று அவசியம் தேவைப்படுவதெல்லாம் அனைத்து தொழிற்சங்கங்களும் ஒரே குரலில் ஒரே அழுத்தத்தில் உரிய கோரிக்கைகளை முன்வைப்பதே ஆகும். இதற்கு தொழிற்சங்க தலைவர்களின் புரிந்துணர்வும் கருத்தொற்றுமையுமே அவசியம்.

மலையக தோட்டங்கள் மீண்டும் துண்டாடப்படுமா

கடந்த வருட இறுதியில் சர்வதேச ரீதியில் ஏற்பட்ட பொருளாதார மந்த நிலை காரணமாக மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கான இலங்கை தேயிலைக் கொள்வனவில் திடீர் சரிவு ஏற்பட்டது. இதன் விளைவாக இலங்கையின் தேயிலை விற்பனை குறைவடைந்ததுடன் தேயிலையின் விலையும் வீழ்ச்சியுற்றது. குறிப்பாக மத்திய கிழக்கு நாடுகள் பெருமளவு கொள்வனவு செய்யும் தென் மாகாணத் தாழ்நிலத் தேயிலை விற்பனை பாரியளவில் வீழ்ச்சியுற்றதுடன் பல சிறு தோட்டத் தேயிலை தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டன. சிறு உற்பத்தியாளர் தம் தேயிலைக் கொழுந்தினை விற்பனை செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது. உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பல்லாயிரம் தொன் தேயிலை விற்பனை செய்யப்படாமல் முடக்கப்பட்டது. இச்சந்தர்ப்பத்தில் அரசாங்கம் தலையீடு செய்து, தேயி லைச் சபையினூடாக விற்பனை செய்யப்படாத தேயிலையை கொள்வனவு செய்ததுடன் தேயிலை உரத்தின் விலையையும் குறைத்து, சிறு தேயிலை உற்பத்தியாளர்களுக்கு மானிய விலைக்கு உரம் வழங்கி தேயிலை உற்பத்தியை காப்பாற்றும் செயற்பாட்டில் ஈடுபட்டது. இப்பாதிப்பு பின்னர் பாரிய கம்பனிகளுக்கும் விரிவடைலாயிற்று.

இப்பின்புலத்தில் அரசாங்கம் தேயிலை உற்பத்தித்துறையினை சீர்செய்யும் வகையில் குறிப்பாக பெருந்தோட்டங்களை பரிசீலிப்பதற்காக அமைச்சரவை துணைக் குழுவொன்றினை நியமித்தது. அரசியலமைப்பு மற்றும் தேசிய ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் டியூ குணசேகரவின் தலைமையின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட இக்குழுவில் ஏனைய அமைச்சர்களான அனுர பிரியதர்சன யாப்பா, ஜீவன் குமாரதுங்க மற்றும் சமல் ராஜபக்ஷ உள்ளிட்ட அமைச்சர்கள் பங்கேற்றனர். இவ் அமைச்சரவை குழு இம்மாத முற்பகுதியில் தமது பரிசீலனை அறிக்கையை ஜனாதிபதிக்கும் அரசாங்கத்திற்கும் சமர்ப்பித்தது. இவ்வாறு சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அறிக்கையின் விதந்துரைப்புகள் அண்மையில் ஆங்கிலப் பத்திரிகையொன்றில் பிரசுரிக்கப்பட்டது. இவ் விதந்துரைப்புகளில் ஒன்று மலையக தோட்டமக்களின் இருப்பு மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு ஆபத்து ஏற்படும் வகையில் அமைந்துள்ளது. டியூ குணசேகரவின் தலைமையிலான அமைச்சரவை குழு பெருந்தோட்டங்களில் காணப்படும் உற்பத்தி செய்யப்படாத காணிகளை சிறு தோட்ட உரிமை யாளர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் என விதந்துரைத்துள்ளது. மேலும் திருமதி பண்டாரநாயக்கவின் அரசாங்கத்தின் கீழ், விவசாய அமைச்சராக இருந்த கொப்பேகடுவவினால் முன்வைக்கப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த சட்டத்தின் குறிக்கோள்கள் முழுமையாக எய்தப்படவில்லை எனவும் அதனால் அதனை முன் னெடுப்பது அவசியம் எனவும் வலியுறுத் தியுள்ளது.
""Unproductive lands to be distributed among small holdeers. The bone-fode objectives of late lands and AGriculture Minister Hector Kobbekaduwa in the 1970-77 Srimao Bandaranayade regime, when the lands Reforms Act was introduced have not been met (Daily Mirror 20th April 2009) அமைச்சர் டியூ குணசேகர தலைமையிலான அமைச்சரவைக் குழுவின் இவ்விதந்துரைப்பானது மீண்டும் மலையகத் தோட்ட மக்கள் 19721975 இல் சந்தித்த நிலையினை சந்திக்க நிர்ப்பந்திக்கும் என்பதுடன் மீண்டும் தோட்டங்கள் துண்டாடப்பட்டு, அம்மக்களது பாதுகாப்பு நிரந்தர கேள்விக்குறியாக மாறுவதற்கு வித்திடும் அபாயத்தைத் தோற்றுவித்துள்ளது..

ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவினால் 1972 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த சட்டத்தின் பிரதான குறிக்கோள் யாதெனில், நிலமற்ற சிங்கள மக்களுக்கு மலையக தோட்டக் காணிகளை பகிர்ந்தளிப்பதாகும். 1971 ஆம் ஆண்டு நடந்த ஏப்ரல் கிளர்ச்சி பற்றி ஆராய்ந்த அலஸ் தலைமையிலான ஆணைக்குழு, ஏப்ரல் கிளர்ச்சிக்கு பிரதான காரணம் சிங்கள இளைஞர் மத்தியில் காணப்படும் வேலையின்மையாகும். எனவே இப்பிரச்சினைக்குப் பரிகாரம் தேடும் வகையில் சிங்கள கிராம மக்கள் சுய உற்பத்தி தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு காணி கள் வழங்கப்பட வேண்டும் என விதந்து ரைத் தது. இதுவே 1972ஆம் ஆண்டு நிலச்சீர்திருத்த சட்டத்திற்கு அடித்தளமாக்கப்பட்டது..

இச்சட்டத்திற்கமைய தனிநபர் கொண்டிருக்கக்கூடிய காணியின் அளவு 50 ஏக்கராக நி;ணயிக்கப்பட்டது. இதற்கமைய முதலாவதாக உள்நாட்டவர்களின் தோட்டங்கள் (ரூபா கம்பனி) அரசுடைமையாக்கப்பட்டதுடன் அக்காணிகள் காணியற்ற சிங்களவர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. இதனால் கண்டி, மாத்தளை, இரத்தினபுரி, பதுளை பகுதிகளில் காணப்பட்ட தனியார் தோட்டத் தமிழ் தொழிலாளர்கள் வெளியகற்றப்பட்டனர். குறிப்பாக கண்டி நகரில் ஆயிரக்கணக்கான தோட்டத்தொழிலாளர் வீதியோரங்களில் தஞ்சமடைந்தனர். பின்னர் அவர்கள் வவுனியா நோக்கிச் சென்றனர். நட்சா என்ற பெயரில் மாற்றுப் பயிர்ச் செய்கையும் சிங்கள குடியேற்றமும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. சில தோட்டங்கள் கூட்டுறவு என்ற பெயரில் (உசவசம) துண்டாடப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து 1975ல் ஸ்டேரிலிங் கம்பனி தோட்டங்கள் (வெளியாருக்கு சொந்தமான பாரிய தோட்டங்கள்) அரச பெருந்தோட்ட யாக்கம் மற்றும் ஜனவசம எனும் அரச கம்பனிகளின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டு நாளடைவில் இப்பெருந்தோட்டங்களின் ஒருசில டிவிசன்கள் மூடப்பட்டு பெரும்பான்மையோருக்கு சிறு உற்பத்தி காணிகளாக வழங்கப்பட்டன. அத்தோட்டங்களில் வாழ்ந்த தமிழ் தொழிலாளர்களுக்கு இக்காணிகள் வழங்கப்படவில்லை. ஆனால், அவர்கள் தொடர்ந்து சிறு உற்பத்தியாளர்களிடம் பணிபுரியும் கூலிகளாக வைக்கப்பட்டனர். அதுமட்டுமல்லாது அவர்கள் கொத்தடிமைகளாக மாற்றப்பட்டனர். இதுவே அமைச்சர் டியூ குணசேகர பெருமிதத்துடன் கூறியுள்ள ஹெக்டர் கொப்பேகடுவவின் நிலச்சீர்திருத்த சட்டத்தின் சிறப்பு குறிக்கோள். திருமதி. சிறிமாவின் முக்கூட்டணி அரசாங்கம் 1977இல் வீழ்ச்சியுற்றதுடன் ஆட்சிபீடமேறிய ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கம் தற்காலிகமாக இச்செயற்பாட்டை நிறுத்தியது..
அதுவும் மலையகத் தொழிற்சங்கங்கள் தொடர்ச்சியாக மேற்கொண்ட எதிர்ப்பின் விளைவாகவே மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1977ஆம் ஆண்டு ஆட்சிக்கு வந்த ஐக்கிய தேசியக் கட்சி தொழிற்சங்கங்களின் அழுத்தத்திற்கமைய அத்திட்டத்தை கைவிட்ட போதிலும் 1989 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் மறைந்த காமினி திசாநாயக்கவின் தலைமையின் கீழ் இதனை அமுல்படுத்த முனைந்தது. அச்சமயம் இக்கட்டுரையாளர் இவ்வாறான கட்டுரையொன்றை எழுதியதன் மூலம் அப்பிரச்சினையை வெளிக்கொணர்ந்ததுடன் தொழிற்சங்கங்களும் சிவில் அமைப்புகளும் அறிவுஜீவிகளும் அத்திட்டத்திற்கு ஒன்றிணைந்து எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். காமினியின் திட்டத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்படாத காணிகள் குறிப்பாக மலையக நகரங்களுக்கு அண்மைய தோட்டக் காணித்துண்டுகள் அடையாளம் காணப்பட்டு கிராமத்தவர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. மலையகத்தின் ஒருமித்த அழுத்தம் காரணமாக அன்றைய பிரேமதாசவின் அரசாங்கம் இதனைக் கைவிட்டது. கைவிடப்பட்ட இத்திட்டங்களையே அமைச்சர் டியூ குணசேகர அமுல் படுத்தும்படி விதந்துரைத்துள்ளார்..
இவ்வரலாற்று பின்புலத்துடன் நோக்கும் போது மீண்டும் மலையகத்தை துண்டாடுவதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகின்றது. இவ்விடயத்தில் மலையகத்தின் அனைத்து அமைப்புகளும் ஓரணியில் திரண்டு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டுள்ளது. அமைச்சர் டியூ குணசேகரவின் இவ்விதந்துரைப்பிற்கு தோட்ட முகாமையாளர் சங்க செயலாளர் நாயகம் மலின் குணதிலக்க விடுத்த மறுப்பு அறிக்கையில் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார். அதாவது பெருந்தோட்டங்கள் சிறு உடைமையாளர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்படுமாயின் 9,41,341 தோட்ட வாழ் மக்களின் சமூக, பொருளாதார விடயத்தில் அரசாங்கத்திற்கும் பிரச்சினையை இது ஏற்படுத்தும் எனக் கூறியுள்ளார்..
மலின் குணதிலக்க கூறிய சமூக, பொருளாதார பிரச்சினையுடன் அவர்களது பாதுகாப்பும் இவ்விடயத்தில் உள்ளடங்கியுள்ளது. கடந்த பல வருடங்களாக இரத்தினபுரி, மதுகம, களுத்துர, தெனியாய போன்ற பகுதிகளில் மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் தாக்கப்பட்டு வருகின்றனர். 1972 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர்,சிங்களவர் தோட்டத்தினுள் புகுந்து தமிழ் தொழிலாளர்களைத் தாக்கியதில்லை. எனவே மலையகத்தின் அனைத்து அமைப்புகளும் இம்முயற்சியினை ஒருமித்து எதிர்க்க வேண்டும். அரசாங்கம் பெருந்தோட்டங்களில் காணப்படும் நட்டத்தை சுட்டிக்காட்டி சிறு உடைமையாளர்களுக்கு கொடுத்தாக வேண்டுமெனக் கூறினால் அதனை தோட்டத்தில் வாழும் தமிழ், சிங்கள தொழிலாளர்களுக்கே வழங்கப்பட வேண்டும் எனக் கோர வேண்டும் அல்லது நீண்ட கால குத்தகைக்கு அவர்களுக்கே வழங்கப்பட வேண்டுமெனக் கோர வேண்டும். அத்துடன் அக்காணிகளை பராமரிக்க அவர்களுக்கு மானியம் வழங்கும்படி கோர வேண்டும். .
மிக அண்மையில் மாத்தளைப் பகுதியின் விளைச்சல் குன்றிய காணித்துண்டுகள் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்டன. இது தொடர்பில் கண்டி சமூக அபிவிருத்தி நிறுவகத்தின் சார்பாக பேராசிரியர் டியூடர் டி சில்வா தலைமையிலான குழு ஆய்வொன்றினை மேற்கொண்டது. இவ்வாய்வின் மூலம் பின்வரும் விடயம் கண்டறியப்பட்டது. அதாவது, வழங்கப்பட்ட பசளையற்ற காணித்துண்டுகளை வளம்பெறச் செய்ய எவ்வித மானியங்களையும் தோட்ட முகாமைத்துவம் வழங்கவில்லை . .
மாறாக கொழுந்தை மட்டுமே பெற்றுக்கொண்டன. இதனால் பல தோட்டத் தொழிலாளர்கள் அதனை மீண்டும் தோட்ட முகாமைத்துவத்திடமே வழங்கியுள்ளனர். மறுபுறம் தோட்ட முகாமைத்துவம் வழங்கிய காணித்துண்டுகளை தோட்டத் தொழிலாளர்கள் மறுத்த வேளையில் அதனை கிராம சிங்களவர்களுக்கு வழங்கப் போவதாக பயமுறுத்தி வழங்கியுள்ளனர். எனவே மலையகத் தொழிற்சங்கங்கள் இவ்விட யத்தில் சிரத்தைக்காட்ட வேண்டும். இத்திட்டத்தை அமுல்படுத்த இடமளித்தால் மலையகத்தின் நுவரெலியாப் பகுதியில் ஒரு சில தோட்டங்களைத் தவிர ஏனைய தோட்டங்கள் சிறு உடை மையாக்கப்படும். இதன் மூலம் மலையக மக்களது செறிவு அரிதாக்கப்படுவதுடன் அவர்களது அரசியல் பேரம் பேசும் சக்தி குறைக்கப்படும் அபாயம் ஏற்படலாம். ஆகையால் இப்போதே தமது எதிர்ப்புகளை தெரிவிக்க வேண்டும்.

நன்றி- வீரகேசரி

மலையக மக்களின் உணர்வுப் பிரவாகமான மலையக நாட்டார் பாடல்கள் ஒலிப்பேழைகளாக வேண்டும்

இலங்கைத் தமிழ் வழக்கில் இன்று மலையகத் தமிழர் எனும் சொற்றொடர் இலங்கையின் மலைப் பிரதேசங்களிலுள்ள பெருந்தோட்டங்களிலும் அவற்றைச் சார்ந்த நகரங்களிலும் வாழும் இந்திய வம்சாவளித் தமிழரை குறிப்பதாகும்.

மலையக மக்கள் என்ற பெயரால் இன்று அழைக்கப்படும் இந்தியத் தமிழர் குடியேற்றங்கள் 1828ம் ஆண்டின் பின்னர் ஏற்பட்டன. மலையக பகுதிகளை சாராத பகுதிகளிலுள்ள பெருந்தோட்டங்களில் அதாவது மேல்-தென் மாகாணங்கள், வடகிழக்கு பகுதியான விவசாய பிரதேசங்கள் கொழும்பில் வாழ்பவர்களையும் கூட மலையகத் தமிழர் என்ற தொடர்கொண்டே சுட்டும் மரபு இன்று வழக்கிலுள்ளது. கோப்பித் தோட்டங்களிலும் பின்னர் தேயிலை, இறப்பர் தோட்டங்களிலும் குடியமர்த்தப்பட்ட மக்களின் வழித்தோன்றல்களே இன்று இவ்விதம் அழைக்கப்படுகின்றார்கள். பிரித்தானிய பேரரசால் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கடல் கடந்து இலங்கை வந்து மலைப் பிரதேசங்களில் குடியமர்த்தப்பட்டனர். இவர்கள் யாவரும் தென்னிந்திய விவசாயிகளாவர். இவர்கள் தமது இன, மத, மொழி, பண்பாட்டுக் கலாசாரத்தை பேணத் தலைப்பட்டனர். அவ்விதம் அவர்கள் பேணியது தென்னிந்தியக் கலாசாரமே. இவர்கள் ஏழைகளாகவும் கல்வியறிவு குறைந்தவர்களாகவும் இருந்தனர். எழுத்தறிவில்லாத மக்களிடையே வாய்மொழி இலக்கியமும், கலைகளும் செழிப்புறும் என்பது வரலாறு கண்ட உண்மை. அந்த வகையில் மலையக தமிழரிடையேயும் நாட்டுப் பாடல்கள் அதிகமாகவே வாய்மொழி வழக்கில் காணப்பட்டு வந்தன.

கல்வியறிவில்லாத எளிய பாமர மக்களாக காணப்பட்ட இவர்கள் தங்களுடைய இனிமையான பேச்சுவகையிலும் எல்லோரும் இலகுவில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய வகையிலும் தங்களது இன்பதுன்பங்களை பாடல் வடிவில் ஆக்குகின்றனர். இவற்றையே நாட்டுப்புறப் பாடல் என்கிறோம்.

இப் பாடல்கள் மேடையேறி பாடுவதற்கோ, ஒரு கூட்டத்தை மகிழ்விப்பதற்காகவோ பாடப் பெற்றவை அல்ல. அந்நேரத்தில் பாடுவோரின் உணர்ச்சிகள் அடங்கிய இன்பதுன்பங்களை வெளிப்படுத்துபவையாகவே உள்ளன.

எழுத வாசிக்கத் தெரியாதவர்களின் சொத்தாகவே இதுவரை உயிர் வாழ்ந்து வரும் இந்நாட்டார் பாடல்கள் ஒரு தலைமுறையினரிடமிருந்து அடுத்த தலைமுறை கேள்வி மூலமாகவும், வாய்மொழி மூலமாகவும் அறிந்துகொள்ளும் முறையில் அமைந்துள்ளன. தென்னிந்தியாவிலிருந்து கண்டிச் சீமைக்கு வாழ்வு தேடிவந்த இந்த மக்கள் தமது வாழ்வில் கண்டதென்ன? விவசாயம் தழைத்தோங்கும் பிரதேசங்களில் வாழும் உழைக்கும் மக்கள் மத்தியிலே வாய்மொழிப் பாடல்கள் வீறார்ந்த நிலையில் காணப்படும் என்பார் க. கைலாசபதி.

ஆயிரக்கணக்கில் காணக்கிடைக்கும் இப்பாடல்களில் அவர்களின் கட்டுக்கடங்காத துன்பம், துயரம், ஏக்கம், ஏமாற்றம், ஆத்திரம், ஆடி மகிழும் ஆனந்தப் பூரிப்பு, மனக்குமைச்சல் அடங்கிய இதய ஒலிகளாக மனித மனத்தின் நித்திய உணர்வுகளுக்கு உயிர்கொடுக்கும் முறையில் அமைந்துள்ளன. இப்பாடல்களில்,

‘ஊரான ஊரிழந்தேன்

ஒத்தப்பனை தோப்பிழந்தேன்

பேரான கண்டியிலே

பெத்த தாய நான் மறந்தேன்’

போன்ற நெஞ்சை நெகிழும் வரிகள் பல காணப்படுகின்றன. இப்பாடல்கள் பல தொகுக்கப்பட்டு நூல்களாக வெளிவந்துள்ளமை பாராட்டுக்குரியது.

எனினும் எத்தனை பேருக்கு இந்நூல்கள் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. மேலும் பெருந்தோட்ட மக்களிடையே எத்தனை பேருக்கு வாசிக்க முடியும் என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது. இதனால் இப்பாடல்கள் ஒலிப்பேழைகளாக வெளிவர வேண்டும் என்பதே எமது அவாவாகும்.

ஏனெனில் வாசிக்க முடியாதவர்களும் இப்பாடலை கேட்பதன் மூலம் விளங்கி இப்பாடல்கள் மீண்டும் மக்கள் வாய்களில் முணுமுணுக்க வேண்டும். மலையகத்தில் இருந்து உதயமாகி பிரபலமான இசையமைப்பாளர்கள் இலங்கையில் உள்ளனர். இவர்கள் இம்முயற்சியில் இறங்கி வெற்றிபெற வேண்டும். மலையக இலக்கியங்களின் பாதுகாப்பும் அதன் அவசியமும் உணர்ந்தவர்கள் இந்நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட வேண்டும்.

வே. முரளிதரன் (நோர்வூட்)