தோட்டத்துறை இளைஞர்களின் மனித உரிமை நிலை

இலங்கையின் பெருந்தோட்ட பயிராக்கவியல் செயற்பாடுகளுக்கென பிரித்தானியரால் இலங்கைக்கு அழைத்துவரப்பட்டவர்களின் வழித் தோன்றல்கள் தான் இன்றைய மலையகத் தமிழர்கள். 18ம் நூற்றாண்டின் குருதி கசிந்த சோக வரலாற்றின் உலகறியாத மக்கள் கூட்டமாக இன்று இம் மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். மனிதகுல நாகரிகம் வெட்கி நிற்குமளவிற்கு இம் மக்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டு கிடந்த போதும் தம் அயராத உழைப்பின் மூலம் இந் நாட்டின் மத்திய மலை நாட்டில் இந் நாட்டுக்கு பெரும் புகழையும் பொருளாதார ஊற்றையும் உருவாக்கி இலங்கையின் ஒட்டுமொத்த அபிவிருத்தியிலும் காத்திரமான பங்களிப்பினை வகித்து வருகின்றார்கள்.

மனித நேயம் வென்றெடுத்த நாகரிகத்தின் எந்தவொரு வினைப்பயனையும் இம் அனுபவிக்கக்கூடாது என்பதிலும் அம் மக்கள் ஒரு அரசியல் சக்தியாக வளர்ந்துவிடக் கூடாது என்பதிலம் காலம் காலமாக பதவிக்கு வந்த அதிகார வர்கத்தினர் மிகவும் சிரத்தையுடன் இருந்தனர். வேறு வார்த்தையில் கூறுவதாயின் இம் மக்களை நவீன அடிமைகளாக வைத்து மலிவு ஊழியர்களாக (Cheep Labour) பயன்படுத்தி தொடர்ச்சியாக சுரண்டினார்கள் என்றே கூற வேண்டும்.

நாட்டின் பொருளாதார கட்டுமானத்தை பலப்படுத்த அயராது பாடுபட்ட இம் மக்களின் உழைப்பு நாடு வெள்ளையரிடமிருந்து விடுதலை பெற்றுக்கொள்வதில் பெரிதும் பங்காற்றியது என்பதனை மறந்துவிட முடியாது. ஆனால் இங்கு வேடிக்கை என்னவெனில் நாடு சுதந்திரம் பெற்றபோது இம் மக்களின் சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டமையாகம். வாழ்வுரிமை மறுக்கப்பட்டமையானது இம் மக்களை அரசியல் அநாதைகள் என்ற அசாதாரணமான நிலைக்கு தள்ளியதுடன் அனைத்து அரசியல் சமூக பொருளதார உரிமைகளையும் அனுபவிக்க முடியாதவாறு ஒடுக்கப்பட்டார்கள்.

இதன் விளைவாக ஏனைய சமூகத்தவர்கள் அனுபவித்த அடிப்படை மனித உரிமைகளை மலையக மக்கள் அனுபவிக்க முடியாத நிலை உருவாகியது. சர்வதேச ரீதியாக இலங்கை அரசால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பல மனித உரிமை நியமங்களையும் (International Human Rights Standards) அனுபவிக்க முடியாத நிலைக்குள்ளானார்கள். சுமார் மூன்று நூற்றாண்டு காலமாக சகல அடிப்படை மனித உரிமைகளையும் அனுபவிக்க முடியாத, மனித கௌரவத்துடன் (Human Dignity) வாழ முடியாத ஒரு மக்கள் கூட்டமாக இந் நாட்டில் இருந்தார்கள் குறிப்பாக 1970ம் ஆண்டு ஆகும் வரையில் தாம் இழந்த அரசியல் மற்றும் ஏனைய சமூக பொருளாதார உரிமைகளை பெற்றுக்; கொள்வதற்காக காத்திருந்தனர்.

1970 களுக்கு பின்னரும் சகல மனித உரிமைகளுடனும் ஒரு நாகரிகமான மக்கள் கூட்டமாக வாழும் சூழல் உருவாகவில்லை. படிப்படியாக தேசிய மற்றும் சர்வதேச ரீதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நியாயப் பிரச்சாரங்களினூடாகவே (Advocacy) ஓரளவேனும் அடிப்படை மனித உரிமைகளை வென்றெடுக்க முடிந்தது என்பது மனங்கொள்ள வேண்டிய விடயமாகும்.

முலையகத்தில் 18 தொடக்கம் 35 வயதுக்குட்பட்ட பெருமளவான இளைஞர்கள் சகல தோட்டப் பகுதிகளிலும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இவர்களின் எண்ணிக்கையினை சரியாக வரையறுப்பது கடினமாகவே உள்ளது. அது குறித்த சரியானத் தரவுகள் திரட்டப்பட்டதாகத் இது வரையில் தெரியவில்லை. ஆயினும் மொத்த இளைஞர்களில் சுமார் 48 சதவீதமானோர் தொழில் அற்றவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.

போதிய கல்வி தேர்ச்சியின்மை குறைந்த மட்ட விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப அறிவு குறைந்த மட்ட தொழில் திறன், குறைந்த உலக அனுபவம், குறைந்த மட்ட துறைசார் பயிற்சி ஆகிய பல பிரச்சினைகள் இவர்கள் மத்தியில் காணப்படுகின்றன. அதனையும் தாண்டி ஒரு சில படித்த இளைஞர்களும் அரச தொழில் வாய்ப்புக்களில் பாரபட்சம், தோட்ட முகாமைத்துவ தொழில்களில் பாரபட்சம், அரச சேவைகளில் பாரபட்சம், புறக்கணிப்புக்கள் அந்நியப்படுத்தல் ஆகிய பல பாகுபாடுகளுக்கு உட்பட்டு வருகிறார்கள்.

அதற்கு விதிவிலக்காக ஒரு சிலர் தான் பாடசாலைக் கல்வியில் பெற்றுக்கொண்ட அறிவினை மூலதனமாகக் கொண்டு சில ஏற்றங்களை அடைந்து கொள்கிறார்கள். இன்னும் சிலர் நீண்ட பிரயத்தனங்களின் மூலம் பல்கலைகழக மற்றும் கல்வியியல் கல்லூhயிpல் அனுமதிப் பெற்றுக் கொள்வதன் மூலம் தமது எதிர்காலத்தை செம்மைப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.

மலையக இளைஞர்களுக்கு அரசாங்கத்தால் வழங்கப்படுகின்ற தொழில் வாய்ப்பு என்பது ஆசிரியர் தொழிலுடன் மாத்திரம் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பதானது வருந்ததக்க விடயமாகும் ஏனைய துறைகளில் இவர்களின் பங்கு ஒப்பீட்டளவில் மிக குறைவாகும். ஏவ்வாறாயினும் போதிய கல்வித் தேர்ச்சி இன்மையால் நீண்டகால்;;;ம் நிரந்தர தொழிலின்றி பெற்றோர்களின் உழைப்பில் தங்கியிருக்க வேண்டிய நிலைக்கு உள்ளாகின்றார்கள்.

இவ்வாறு நீண்ட காலம் தங்கியிருப்பதனால் ஏற்படும் வறுமை மற்றும் அதிகரித்த குடும்ப சுமை காரணமாக தோட்டப்பகுதிகளை விட்டு நகர்புறங்களுக்கு தொழில் வாய்ப்பு தேடிச் செல்கிறார்கள். இவ்வாறு தொழிலுக்கு செல்லும் இந்த இளைஞர் யுவதிகள் அண்மைக்காலமாக எதிர்கொள்ளும் மனித உரிமை பிரச்சினைகள் அதிர்ச்சியூட்டுவனவாக காணப்படுகின்றன.

- இரா. ரமேஸ்-

மூடப்பட்டுவரும் தேயிலை தொழிற்சாலைகள்

மலையக பகுதியில் உள்ள சகல தோட்டங்களும் வெள்ளையர்களின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இயங்கும் போது சகல தேயிலை தோட்டங்களும் நல்ல முறையில் பராமரிக்கப்பட்டு வந்தது. அப்போது தொழிலாளர்கள் பெரும் பிரச்சினைகளின்றி மாதம் 30 நாட்களும் வேலை செய்து வந்தனர். அக்கால கட்டத்தில் சகல தேயிலை தோட்டங்கள் தோறும் தேயிலை தொழிற் சாலைகள் இருந்தன. அந்தந்த தேயிலை தோட்ட தேயிலை கொழுந்துகளை அதே தோட்ட தொழிற்சாலைகளில் அரைத்து தேயிலையை நல்ல விலைக்கு பிறநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்தனர்.

அக்கா¡லத்தில் தோட்டங்களில் இருந்த தெருக்கள் சுத்தமாக இருந்தன. வைத்திய சாலைகள் பராமரிப்பில் இருந்தன. தோட்ட சுத்திகரிப்பாளர்கள் கடமையில் இருந்தனர். தோட்டப் பளிச்சென இருந்தது.

இவ்வாறான தேயிலை தோட்டங்களையும் இறப்பர் தோட்டங்களையும் அரசாங்கம் பொறுப்பேற்று அரச உடமைகளாக்கியது. அப்போது அரச பெருந்தோட்டயாக்கம், மக்கள் பெருந்தோட்ட அபிவிருத்தி சபை என இரண்டு பிரிவுகளின் கீழ் தோட்டங்கள் இயங்கி வந்தன. தேயிலை தோட்ட பராமரிப்பு ஓரளவுக்கு சிறந்து காணப்பட்டது.

இவ்வாறான கால கட்டத்தில் அரசாங்கம் ஒரு சில தேயிலைத் தோட்டங்களை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைத்தது. அவ்வாறு இணைக்கப்பட்ட போது அத் தோட்டங்களில் இருந்த தேயிலை தொழிற்சாலைகளை மூடி விட்டனர்.

அவ்வாறு மூடப்பட்ட தேயிலை தொழிற் சாலையில் இருந்த உபகரணங்களை விலை மனு கோரி விற்று விட்டனர்.

பின்னர் தோட்டங்கள் தனியார் வசம் ஒப்படைக்கப்பட்டன. அவ்வாறு குத்தகைக்கு எடுத்த சிலர் தேயிலை கொழுந்தை மட்டும் பறித்து விற்றனர். ஆனால் தேயிலை தோட்டங்களை துப்புரவு செய்யவில்லை. பல தோட்டங்கள் தற்போது காடாகி வருகின்றன. பராமரிப்பில் அக்கறை குறைந்து வருகிறது.

தோட்டங்களில் இருந்த மரங்களை வெட்டி விற்று விட்டனர்.அந்தப் பணத்தில் தொழிலாளர்களுக்கு பங்கு வழங்கவில்லை முழுமையாக கம்பனிகள் சுருட்டி கொண்டன.

மேலும் அக்காலத்தில் மூடப்பட்ட தேயிலை தொழிற்சாலைகளையும் விலை மனு கோரி விற்பனை செய்கின்றனர். அவ்வாறு விற்பனை செய்யும் பணமும் கம்பனிகாரர்கள் சுருட்டி கொள்கின்றனர்.

இவ்வாறாக கிடைக்கப் பெறும் இலாபங்களை தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு சதமேனும் வழங்குவது இல்லை. இவ்வாறு தோட்டங்களில் உள்ள சொத்துக்கள் அனைத்தும் விற்று தீர்ந்த உடன் தொழிலாளர்களுக்கு என்ன மிஞ்சப் போகிறது? இவ்வாறு விற்பனை செய்வதை அரசாங்கமும் தோட்டத் தொழிற் சங்கங்களும் நிறுத்துவதற்கு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
இன்னும் தோட்டங்களில் லயன் அறைகளில் வசிப்போர் உள்ளனர். 8 ஒ 8 காம்பிராக்களில் வசிக்கின்றனர். அதனை நவீன மயப்படுத்த வேண்டும். தற்காலிக கொட்டில் அமைத்து கொண்டும் உள்ளனர். தோட்ட நிர்வாகம் சம்பாதித்து கொண்டு செல்வதை மட்டும் பார்க்காமல், இவர்களுக்கான வசதிகள் அனைத்தையும் செய்து கொடுக்க முன்வர வேண்டும். சகல வேலைகளையும் அரசாங்கம் செய்து கொடுக்கும் என்ற எதிர்பார்பில் தோட்ட கம்பனிகள் தொழிலாளர் நல விஷயங்களை கண்டு கொள்வதில்லை. இலாபம் தேடுவதிலேயே குறியாக உள்ளன.

தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தை கூட்டிக் கொடுக்க கம்பனிகள் இழுத்தடிப்பு செய்கின்றன. கம்பனிகாரர்களினால் தான் இது நடக்கின்றது. கிடைக்கும் இலாபம் எல்லாம் எங்கு போகின்றது?

ஒருசில தோட்டங்கள் நஷ்டத்தில் இயங்கினாலும் பல தோட்டங்கள் பாரிய இலாபத்தினை தேடி கொடுக்கின்றன. அதற்குக் காரணம். தோட்டத்தை நிர்வாகம் செய்யும் முகாமையாளரும் தோட்ட தொழிலாளரும் தான் காரணம்.

மஸ்கெலியா பகுதியை எடுத்துக் கொண்டால் சீட்டன் தோட்ட தேயிலை தொழிற்சாலை, புரவுண்லோ தேயிலை தொழிற்சாலை, அப்புகஸ்தனை தேயிலை தொழிற்சாலை, பெரிய நடுதோட்ட தேயிலை தொழிற்சாலை, ராணி தோட்ட தேயிலை தொழிற்சாலை மல்லியப்பு தேயிலை தொழிற்சாலை மினிசிங் லேன் தேயிலை தொழிற்சாலை நல்ல தண்ணி தேயிலை தொழிற்சாலை மடுல்கல தேயிலை தொழிற்சாலை என்பன மூடப்பட்டுள்ளன.
இவற்றில் மல்லியப்பு தேயிலை தொழிற்சாலையை அப்புறப்படுத்தும் வேலை ஆரம்பமாகி விட்டது.இதனால் தோட்ட தொழிலாளர்களுக்கு எந்த நன்மையும் கிடையாது கம்பனிக்காரர்களுக்கே இதில் இலாபம்.

ஏனையவற்றையும் இழந்து விடாமல் காப்பாற்றிக் கொள்ள தொழிலாளர்கள், தொழிற் சங்கங்கள், அரசாங்கம் முன்வர வேண்டும்.

-பெருமாள்-

நான்கு மாதங்களாக ஊதியமின்றி வேலை செய்த தொழிலாளர்கள்

ஹொரணை,மொரகஹஹேன யாலகல தனியார் தோட்டத்தைச் சேர்ந்த ஐம்பது தொழிலாளர்களுக்கு,தோட்ட உரிமையாளர் கடந்த நான்கு மாதங்களாக சம்பளம் வழங்கவில்லையெனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

இது தொடர்பாக ம.ம.மு யின் இங்கிரிய மாவட்டப் பிரதிநிதி எம்.எஸ்.பெருமாள் தோட்ட உரிமையாளருடன் தொடர்பு கொண்டபோது தோட்ட உரிமையாளர் இதற்கான காரணத்தைக் கூறாது இழுத்தடித்து வருவதாகவும், இதனையடுத்து தொழிலுறவு அதிகாரி மற்றும் பாணந்துறை தொழில் காரியாலயத்திலும் முறைப்பாடு செய்து மேற்கொண்டு நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருவதாகவும் தெரிவித்தார்

இதேவேளை, சம்பளம் வழங்கப்படாததால் இங்குள்ள தொழிலாளர்கள் ஊதியமில்லாது பெரும் சிரமத்தை எதிர் நோக்கியுள்ளதுடன் தொடர்ந்தும் வேலைக்குச் சென்று வருகின்றனர். தனியார் தோட்ட உரிமையாளர்கள் பலர் இன்று தோட்டங்களில் வேலை செய்துவரும் தொழிலாளர்களுக்குரிய சம்பளம், ஊழியர் சேம இலாப நிதியம், உரிமைகள், சலுகைகள் மற்றும் நிவாரணங்கள் போன்றவற்றை வழங்குவதில் பின்னின்று வருவதுடன், தொழிலாளர்களை அசௌகரியத்திற்குட்படுத்தி வருவதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

வாக்காளர்களாக பதிவு செய்து கொள்ளுங்கள்

ஒவ்வொரு ஆண்டு ஜூன் முதலாம் திகதி தொடக்கம் வாக்காளர் இடாப்புக்களை மீளாய்வு செய்யும் பணிகள் கிராம சேவை உத்தியோகத்தர் பிரிவுகளில் ஆரம்பிக்கப்பட்டு தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது.

கிராம சேவகர் மூலம் விநியோகிக்கப்படும் விண்ணப்பப் படிவங்களை உரிய முறையில் பூர்த்தி செய்து சம்பந்தப்பட்ட கிராம சேவகரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். நாடு முழுவதிலும் இவ்வாறான நடைமுறைகளே பின்பற்றப்படுகிறது.

தேர்தல் காலம் வந்தால்தான் நம்மில் பலர் தமது பெயர் வாக்காளர் பட்டியலில் இல்லாமை –குறித்து குறை கூறுவோரும் இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக பெருந்தோட்டங்களில் வாழும் பெரும்பாலானோர் வாக்காளர் இடாப்பில் தமது பெயர் விபரங்களைப் பதிவு செய்து கொள்வதில் அக்கறை காட்டுவதில்லை.

வாக்காளர் பட்டியலில் தமது பெயர்களைப் பதிவு செய்து கொள்வதன் மூலம் தேர்தலில் வாக்களிப்பதைத் தவிர வேறு அரச, நிர்வாக ரீதியில் தமது தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளக்கூடிய வாய்ப்புக்கள் பற்றிய தெளிவில்லாதவர்களாகவே இன்னமும் இருக்கிறார்கள். தமது பெயர்களை பதிவு செய்யாமல் வாக்களிப்பதற்கு வாக்குச் சீட்டு கிடைக்கவில்லை. வாக்களிப்பு நிலையம் வரை சென்று கடமையில் இருக்கும் உத்தியோகத்தர்களால் திருப்பியனுப்பப்படுகின்றனர்.

தற்போது கிடைத்துள்ள இச்சந்தர்ப்பத்தை பெருந்தோட்ட வாக்காளர்கள் நன்கு பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். முதல் வேலையாக வாக்காளர் பட்டியலில் தமது பெயர்களை பதிவு செய்து கொள்ள வேண்டும். இதன் மூலமே உங்கள் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுகிறது. உங்களது பிள்ளைகளை பாடசாலைகளில் சேர்த்துக் கொள்ள ஒரு வேலைவாய்ப்பை பெற்றுக் கொள்ள, அரச நிர்வாகத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள இந்த வாக்குரிமை மிகவும் அவசியமான தொன்றாகும். உங்களது பெயர் வாக்காளர் பட்டியலில் இடம்பெற்றிருந்தால் தான் தேர்தல் காலங்களில் உங்களைத் தேடி ஐயாமார் வருவார்கள். நீங்களும் மதிப்புக்குரியவர்களாக தேர்தல் காலங்களில் மட்டும் இருப்பீர்கள்.

தேர்தல் காலங்களில் அரசியல் வாதிகள் தோட்டப் பகுதிகளுக்கு வருவார்கள். வழமையாக கொடுக்கும் வாக்குறுதிகளை கொடுத்து வாக்குகளை பெறுவார்கள். தேர்தல் முடிந்தவுடன் எல்லாம் முடிந்துவிடும். அதன்பின் இம்மாதிரியான சமூக சேவைகள் செய்வதற்கு அரசியல்வாதிகள் நேரடியாக வந்து உங்களுக்கு சேவை செய்வதில்லை. செய்தால் பாராட்ட வேண்டும் அப்படி நடப்பது குறைவு.

1988 ஆம் ஆண்டுக்கு முன் பெருந்தோட்டப் பகுதிக்கு தேர்தல் காலங்களில் அரசியல்வாதிகள் படையெடுப்பது குறைவாக காணப்பட்டது. மலையக மக்களிடம் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்தமையே அதற்கான காரணமாகும். தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கும் நன்கு தெரியும்.
1977 ஆம் ஆண்டு தனியொரு மனிதனாக மலையக மக்களின் பிரதிநிதியாக நாடாளுமன்றத்திற்குள் நுழைந்த மறைந்த இ. தொ. கா. தலைவரும் அமைச்சருமான சௌமிய மூர்த்தி தொண்டமான் எடுத்த நடவடிக்கை காரணமாக 1988 ஆம் ஆண்டு முதல் இலங்கையிலுள்ள மலையக மக்களுக்கு முதல் இலங்கையிலுள்ள மலையக மக்களுக்கு வாக்களிப்பதற்குத் தகுதியை பெற்றுக் கொடுத்தார். இதன் மூலம் பிரதேச சபை, நகர சபை, மாகாண சபை, நாடாளுமன்றம் ஆகியவற்றுக்கு மலையக மக்கள் செல்வதற்கு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். இதனைத் தொடர்ந்து தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கு வாக்குரிமை அவசியம். கிடைத்த வாக்குரிமையை மக்கள் தொடர்ந்து பாதுகாப்பது மக்களின் கடமையாகும்.

படித்த இளைஞர், யுவதிகள் பெருந்தோட்டப் பகுதியில் இருக்கிறார்கள். ஏன் ஒவ்வொரு தோட்டத்திலும் ஆசிரியர்கள் இருக்கின்றார்கள். இதேபோன்று தோட்டங்களில் தொழிற்சங்க தோட்ட கமிட்டிகள் இயங்குகிறது. மற்றும் பல மன்றங்கள், மகளிர் இயக்கங்கள் இருக்கின்றன.

இவர்கள் நினைத்தால் இதனை வெற்றிக் கொள்ள முடியும். ஒவ்வொரு தோட்டத்திலும் ஒருநாள் சிரமதானப் பணியைப் போல நினைத்து குடியிருப்புக்களுக்குச் சென்று வாக்காளர் விண்ணப்பப் படிவத்தை பூர்த்தி செய்து கொடுக்க முடியும். இதன் மூலம் ஒவ்வொரு தோட்டத்திலும் மக்களின் இந்தப் பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண முடியும்.

தேசிய அடையாள அட்டை வாக்களிப்பதற்கு அவசியம் தேவை. விண்ணப்பப் படிவத்தில் கேட்கப்பட்டுள்ள இடத்தில் தேசிய அடையாள அட்டையின் இலக்கத்தை கட்டாயம் குறிப்பிட வேண்டும். வாக்காளர் இடாப்பில் பெயர்களை பதிவு செய்வதினால் பல நன்மைகள் உண்டு.
அவையாவன வாக்களிப்பது தேசிய அடையாள அட்டை பெறுவதற்கு வதிவிடத்தினை உறுதிப்படுத்துவது விடயத்திலும் தொழில் சம்பந்தமான வேலைவாய்ப்பு பெறுவதிலும் இன்றைய சூழ்நிலையில் இருப்பிடத்தை உறுதிப்படுத்தி நன்சான்றிதழ் பெறுவதற்கும், பிள்ளைகளை பாடசாலைக்கு; சேர்ப்பதற்கும் முக்கியமாகும். ஆகவே, வாக்காளர் இடாப்பை பெயர்களை பதிவு செய்வதில் உள்ள நன்மைகளாகும் என்பதால் வாக்காளர் இது விடயத்தில் அலட்சியப்படுத்தாமல் உரிய கால எல்லைக்குள் குறிப்பிட்ட விண்ணப்பத்தை பூர்த்தி செய்து உடனடியாக உங்கள் பகுதி கிராம சேவகரிடம் கையளிக்க வேண்டும்.

குறிப்பாக பெருந்தோட்டப் பகுதிகளில் வாழும் சில மக்கள் எல்லாமே நமது கைக்கு வந்து சேர வேண்டும் என்ற மனப்போக்கில் இல்லாமல் தாங்கள் இந்த விசயத்தில் கவனம் செலுத்தி முடிந்தளவு தோட்டங்களில் படித்த இளைஞர்,யுவதிகளிடம் மற்றும் விசயம் தெரிந்தவர்களிடம் சென்று விண்ணப்பப் படிவத்தை பூர்த்தி செய் வதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டும். இது சம்பளப் பிரச்சினை இல்லை. தொழிற்சங்கங்கள் பேச்சு வார்த்தை நடத்தி பெற்றுக் கொடுப்பதற்கு இது உங்கள் அரசியல் உரிமை பிரச்சினை. இதில் நீங்கள் தான் கூடிய அக்கறை செலுத்த வேண்டும். இதனை ஒவ்வொருவரும் தெரிந்து செயல்பட வேண்டும்.

டி.வி. குமார்

14 தோட்டக் கம்பனிகள் அரசுக்கு செலுத்த வேண்டிய 17 கோடி ரூபா

குத்தகைக்கு விடப்பட்டுள்ள அரச தோட்டங்களை நிர்வகித்த 14 கம்பனிகள் இதுவரை 17 கோடி ரூபா வரை அரசுக்கு வரி செலுத்தவில்லையென பெருந்தோட்டத்துறை அமைச்சு தெரிவித்துள்ளது. இவற்றில் எனவே நாம் அரசாங்கத்துடன் இணைந்திருப்பதன் மூலமே எமது தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியும் என்றார். குருநாகல் தோட்டக் கம்பனி மூன்றரை கோடி ரூபாவை திறைசேரிக்கு செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இவ்வரி ஜூன் மாதம் 30 ஆம் திகதிக்கு முன்பு செலுத்தப்பட வேண்டுமென தோட்டத்துறை அமைச்சு அரச மற்றும் தனியார் தோட்டக் கம்பனிகளுக்கு அறிவித்துள்ளது. வரி செலுத்தத் தவறியுள்ள 14 கம்பனிகளில் 3 அரச தோட்டங்களும் 11 தனியார் கம்பனித் தோட்டங்களும் அடங்கும். பெருந்தோட்டத்துறை அரசின் நிர்வாகத்தில் இயங்கும் தோட்டக் கம்பனிகள் அரசுக்கு வரியாக 7 கோடி ரூபாவை செலுத்தியுள்ளன. தோட்டக் கம்பனிகள் வரிப்பணத்தை அரசுக்கு செலுத்தவில்லையெனின் அந் நிர்வாகங்களுக்கெதிராக கடும் சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் எனவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தொழிலாளர்களுக்கு 600 ரூபா கிடைக்க வேண்டும்

தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு நாளொன்றுக்கு நியாயமான சம்பளமாக 600 ரூபாய் கிடைக்க வேண்டுமென்பதே கோரிக்கையாகும் பிரதியமைச்சர் பி.இராதாகிருஷ்ணன் பெல்மதுளை, உனுவல தோட்டத்தில் அமைச்சர் பி.சந்திரசேகரனின் 2,82,000 ரூபா நிதியில் கட்டப்பட்ட நீர்;ப்பம்பியுடன் கூடிய குடிநீர்;த்திட்டத்தை திறந்து வைத்து உரையாற்றுகையில் தெரிவித்தார். மேலும் தாம் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் பங்காளிகள் அல்ல. என்று குறிப்பிட்ட அமைச்சர் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நியாயமான சம்பளத்தை பெற்றுக் கொடுப்பதில் தாம் ஆணித்தரமாக இருப்பதாக குறிப்பிட்டார். தாம் ஒரு மனிதனுக்குரிய அடிப்படை தேவைகளான சுகாதாரம், வீடு, குடிநீர் மின்சார வசதி போன்றவற்றை பெற்றுக் கொடுப்பதில் முன்முரமாக செயற்படுவதாக தெரிவித்தார். இதனை எனவே நாம் அரசாங்கத்துடன் இணைந்திருப்பதன் மூலமே எமது தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியும் என்றார்

பெருந்தோட்டப் பாடசாலைகளில் பெறுபேறுகள் வீழ்ச்சியடைவதற்கு காரணம் என்ன?

பெருந்தோட்டப் பாடசாலைகளுக்கென போதியளவு ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டிருப்பது, யாரும் அறிந்த விடயமாகும். இருப்பினும் மத்திய சப்ரகமுவ, ஊவா, மாகாணங்களில் உள்ள தோட்டப் பாடசாலைகள் ஏன், நகர பாடசாலைகளில் கூட போதியளவு பெறுபேறுகளை பெற்றுக் கொள்ள முடியாதுள்ளது.

இதற்கு பல்வேறு காரணங்களை பலரும் கூறினாலும், இத்துறையில் பணி செய்யும். ஆசிரியர்கள், அதிபர்கள், கல்வி அதிகாரிகள், ஆசிரிய ஆலோசகர்கள், கல்வி அமைச்சர் இவர்கள் அனைவரும் தங்களுடைய கடமைகளைச் சரிவரச் செய்கின்றார்களா? இதை எந்த பெற்றோர்களாவது தட்டிக் கேட்க முன்வருகின்றார்களா என்பது கேள்விக் குறியாகவுள்ளது.

எமது சமூகத்தில் உள்ள அனைவரும் அரசியல், கல்வி, சுயதொழில் வாய்ப்பு, போசணை என்பவற்றில் குறைந்தளவான அறிவையே கொண்டிருக்கின்றனர். இவர்கள் அநேக விடயங்களில் வாய் மூடிய மௌனிகளாக இருப்பது வேதனைக்குரிய விடயமாகும்.

தரம் 5, 11, 13 வகுப்பு தேசியப் பரீட்சைப் பெறுபேறுகளை இன்னும் தேசிய மட்டத்துடன் உயர்த்திக் கொள்ள முடியாமல் போயுள்ளது. பரீட்சை பெறுபேறுகள் வீழ்ச்சியடைந்தவுடன், அதிபர், ஆசிரியர்கள், கல்வி அதிகாரிகள், யிஷிதி அமைச்சர்கள் ஆவேசமாக அறிக்கை விடுவது பேசுவது மட்டுமே வருடம் தோறும் நடைபெறுவதைக் காணலாம்.

கல்வித்துறையோடும், மாணவர்களின் கல்வி நடவடிக்கைகளோடும் தொடர்பு பட்டவர்கள் பரீட்சைப் பெறுபேறுகளை உயர்த்துவதற்கான வேலைத்திட்டங்களை, பாடசாலை, கோட்ட, வலய, மாவட்ட, மாகாண, தேசிய மட்டங்களில் செயற்படுத்த வேண்டும்.

பரீட்சைப் பெறுபேறுகளை உயர்த்துவதற்கு உள்ளக மேற்பார்வை வெளியக மேற்பார்வை வகுப்பறை மேற்பார்வை அவசியம். இவை அனைத்தும் அதிபராலும், கல்வி அதிகாரிகளாலும் முறையாகச் செய்யப்படுகின்றதா? இந்த மேற்பார்வை முறையின் குறைபாடுகளே வருட இறுதியில் மாணவர்களின் அடைவு மட்டம் குவைதற்கு காரணமாக அமைந்து விடுகின்றன என்பதை சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் உணர்வார்களா? பரீட்சைப் பெறுபேறுகள் சில பாடசாலைகளில் மிக மோசமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளன, கணிதம், விஞ்ஞானம், ஆங்கிலம், மொழி பாடங்களில் இதனை எவ்வாறு நிவர்த்தி செய்வது. தொடர்ந்து இந்நிலை நீடித்தால், உயர்தர வகுப்பிற்கும், பல்கலைக்கழகத்திற்கும் செல்லும் வாய்ப்பு மேலும் குறைவதற்கே வாய்ப்புள்ளது. வெறுமனே கல்வித்துறையில் மலையகம் வீழ்ச்சியடைந்து வருகின்றது என குறை கூறுவதில் பயனில்லை. பொறுப்பான பதவியில் உள்ளவர்கள் அர்ப்பணிப்புடன் செயற்பட முன்வர வேண்டும்.

ஒரு கோட்டத்தில் 800 மாணவர்கள் க.பொ.த. (உஃத) பரீட்சைக்குத் தோற்றினால் அதில் 152 மாணவர்கள் மட்டுமே கணிதம் உட்பட ஏனைய பாடங்களில் சித்தி பெற்றுள்ளார்கள். பரீட்சையில் சித்தியெய்தத் தவறிய மாணவர்களின் எதிர்காலம் பற்றி சிந்திப்பவர்கள் யார்? இம் மாணவர்கள் மீண்டும் எமது சமூகத்திற்கு உள்ளேயே வரப் போகின்றார்கள். இவ்வாறு வருடம் தோறும் நடைபெற்றால் இதன் முடிவு என்ன? இதை நிறுத்துவதற்கு முன்வர வேண்டியவர்கள் வருவார்களா?

எனவே ஒரு நிறுவனத்தின் முகாமைத்துவத்தில், மதிப்பீடு என்பது முக்கியம். எமது பெறுபேறு தொடர்ந்து நிலையானதாக இருக்க வேண்டும். எனவே பாடசாலை மாணவர்களின் பெறுபேற்றை அதிகரிப்பதற்கு பல தொண்டு நிறுவனங்கள், அமைப்புக்கள், நாடுகள், உதவி செய்கின்றன. இவற்றையெல்லாம் முறையாகப் பயன்படுத்தி மாணவர்களுக்கு சென்றடைய வைப்பதற்கு முறையான வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

பெறுபேறு குறைவதில் மலையகப் பெற்றோர்களின் பங்கும் அதிகமாக இருப்பதை அவதானிக்கலாம். இவர்கள் பாடசாலை, நிர்வாகம், பாட ஆசிரியர்கள் ஆகியோர் மத்தியில் கலந்தாலோசிப்பது இல்லை. எனவே பாடசாலை மேற்பார்வை என்பது அடிக்கடி வகுப்பு ரீதியாக அதிபரினால் சகல பாடங்களுக்கும் நடத்தப்பட வேண்டும். அத்துடன் சகல ஆசிரியர்களையும் சமமாக அவர்களுடைய கற்றல் கற்பித்தல் நடவடிக்கைகளை மேற்பார்வை செய்ய வேண்டும். சில பாடசாலைகளில் அதிபருக்கு சார்பானவர்களை எந்த விதத்திலும் கண்டு கொள்வதில்லை. இதனால் இவர்களை நம்பி இருக்கின்ற மாணவர்கள் மட்டுமே பாதிக்கப் படுகின்றார்கள் என்பதை அதிபர்கள் உணர வேண்டும்.

சில அதிகாரிகள் ISA, AD,principals-Subject cordinations) அனைவரும் சில வேளைகளில் அரசியல்வாதிகளின் செல்வாக்கினாலும், அதிகாரிகளின் செல்வாக்கினாலும் பதவி உயர்வுகளை பெற்றுக் கொள்வதால் அதற்கான கல்வித் தகமை, தொழிற் தகைமை இல்லாத போது அவர்களால் சில ஆசிரியர்களைக் கூட மேற்பார்வை செய்ய முடியாதளவிற்கு அப்பாவிகளாக உள்ளார்கள்.

எனவே கல்வி அதிகாரிகளை நியமனம் செய்யும் போது, சிபாரிசுகள், அரசியல் தலையீடுகளை தவிர்க்க வேண்டும். எந்த ஒரு நிறுவனமும் தன்னை சுயமதிப்பீடு செய்து கொண்டு தொடர்ந்து செல்ல வேண்டும். பாடசாலை என்பது மாணவர்களை சத்தமில்லாமல் வைத்திருப்பதும், ஆசிரியர் மாணவர்களின் பொழுது போக்குவதற்குமான இடம் இல்லை என்பதை உணர வேண்டும். மற்றும் பாடசாலையை 8.00 மணிக்கு திறப்பதும், 2.00 மணிக்கு மூடுவதும் ஒரு பெரிய வேலையில்லை. அங்கு மாணவர்களுக்கான கற்றல் கற்பித்தல் செயற்பாடுகள் முறையாகவும், நேர்த்தியாகவும் நடைபெற வேண்டும்.

பாடசாலை மட்டக் கணிப்பீடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளதா? தவணைக்குரிய பாடங்கள் முடிக்கப்பட்டுள்ளதா? மாணவர்களின் அடைவு மட்டம் எவ்வாறு உள்ளது? பின் தங்கிய மாணவர்களுக்கான விசேட வேலைத்திட்டம் செய்யப்பட்டுள்ளதா? லீவில் இருக்கும் பாட ஆசிரியர்களுக்கான மாற்யடு செய்யப்பட்டுள்ளதா? பாடசாலை இணைப்பாட விதானச் செயற்பாடுகள் எவ்வாறு உள்ளன? மாணவர் மன்றங்கள், வாசிகசாலை, கணனி நிலையம் போன்றன எந்தளவு மட்டத்தில் செய்யப்பட்டுள்ளது? குறிப்பாக மணவர் வரவு போன்றவற்றில் மிக மிக அதிகமான கண்காணிப்புக்களை அதிபர் தொடக்கம், கல்வி அதிகாரி, கல்வி அமைச்சர் வரை ஒழுங்காக செய்தால் மட்டுமே மலையகத்தின் பெறுபேறுகளை அதிகரிக்க முடியும்.

சிவமணம்