Wednesday, January 16, 2019

1,000 ரூபாய் கோரிக்கை நியாயமானதே

பெருந்தொட்டத் தொழிலாளர்களின் 1,000 ரூபாய் சம்பள உயர்வுக் கோரிக்கை நியாயமானதெனத் தெரிவித்துள்ள மத்திய மாகாணத்தின் புதிய ஆளுநர் மைத்திரி குணரத்ன, சம்பந்தப்பட்டத் தரப்புகள், தொழிலாளர்களுக்கு 1,000 ரூபாயைப் பெற்றுக்கொடுத்து, வீழ்ந்திருக்கும் பெருந்தோட்டத் துறையை உயர்த்துவதற்கு முன்வர வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டார்.  
பெருந்தோட்டத் தொழிலாளர்களின் நாளாந்தச் சம்பளத்தை 1,000 ரூபாயாக அதிகரித்துத் தருமாறு, ​பெருந்தோட்ட நிறுவனங்களிடம் தொழிற்சங்கங்கள் முன்வைக்கும் கோரிக்கை நியாயமானதென, மத்திய மாகாணத்தின் புதிய ஆளுநர் மைத்திரி குணரனவை தெரிவித்தார்.  
​மத்திய மாகாணத்தின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டுள்ள மைத்திரி குணரத்னத்தை வரவேற்கும் நிகழ்வு, ஹட்டன் - டிக்கோயா நகர சபையில் நேற்று (13) நடைபெற்றது. இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு உரையாற்றும்போதே, அவர் இவ்வாறு தெரிவித்தார். அங்கு தொடர்ந்துரைத்த அவர்,  
இலங்கையிலிருந்து டுபாய்க்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும் தேயிலையானது, அந்நாட்டில் கலப்படம் செய்யப்பட்டு அங்கிருந்து பல நாடுகளுக்கு அதிக விலையுடன் ஏற்றுமதி செய்யப்படும் வர்த்தகம் ஒன்று முன்னெடுக்கப்படுவதாகச் சுட்டிக்காட்டினார்.  
200 வருடங்களாக இலங்கையின் பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிப்பு செய்யும் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு 1,000 ரூபாய் அடிப்படைச் சம்பளத்தைப் பெற்றுக்கொடுத்து, பாதிப்படைந்துள்ள தேயிலைத் துறையை முன்னேற்றுவதற்கு, மலையகப் பிரதிநிதிகள் நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டுமென்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.  
அத்துடன் ஜனாதிபதியால் தனக்கு வழங்கப்பட்ட பதவியில், அரசியல் செய்யாமல், மக்களுக்காக தான் கடமையாற்றவுள்ளதாகத் தெரிவித்த அவர், ஹட்டன்- டிக்கோயா நகர சபையின் குப்பைப் பிரச்சினைக்கு உரிய தீர்வைப் பெற்றுத்தருவதாகவும் தெரிவித்தார்.
Courtesy- Tamil Mirror 

முதுகெலும்பான மக்களை மறந்தநாடு !

மலையகதமிழ்மக்களின் சமூக பொருளாதார வாழ்வு தொடர்பாக இலங்கையில் எவ்வளவு சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன?
ஓன்றரை நூற்றாண்டுகள்; கடந்துவிட்டன . இலங்கையின் பொருளாதார முதுகெலும்பாக இன்றுவரை மலையக தோட்டத்தொழிலாளர்கள்.
1948 இன் பின்னர் அவர்களின் வாழ்வில் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள் என்ன?
பிரஜா உரிமை பெறுவதற்கே அரை நூற்றாண்டுகளுக்கு மேல் போராடவேண்டி இருந்தது. சமூக பொருளாதார பாதுகாப்புநிலை என்ன? வீடு, கல்வி, போக்குவரத்து, சுகாதாரம், ஆரோக்கியம் என்பன எந்தளவில் மாற்றம் பெற்றிருக்கின்றன.? நிர்வாக இயந்திரம்-சட்டம் ஒழுங்கு நட்பார்ந்த முறையில் மலையக மக்களை அணுகுகின்றனவா?
அவர்களில் நலன்களுக்கான தொழிற்சங்கங்கள் மலையக மக்கள் தமது நிலத்தில் உறுதியாக கால் பதித்து எழுவதற்கு எவ்வளவு தூரம் பங்களித்திருக்கின்றன? வருடாவருடம் தமது அன்றாட வாழ்வை ஓட்டுவதற்காக அவர்கள் போராடவேண்டி இருக்கிறது.
இன்றைய நாட்களில் 1000 ரூபா சம்பளம் என்பது நியாயமானதும் அடிப்படையானதும். உள்ளக கட்டமைப்பு வாழ்வதற்கான நிபந்தனைகள் குறைவாக உள்ள அவர்களின் வாழ்வில் இது ஜீவாதாரமானது.


அரச ஊழியர்களுக்கு 40000 அடிப்படை ஊதியமாக  இருகக்வேண்டும்  என்று பிரதமர் ரணில் சிலவருடங்களுக்கு முன்பேசியதாக ஞாபகம். ஆனால் மலையக தமிழ்மக்கள் இந்த கணக்கு வழக்குகளில் எப்போதும் வருவதில்லை.
காலனி ஆதிக்ககால லயன் காம்பராக்கள் அதே அலங்கோலத்துடன் அப்படியே தொடர்கின்றன. தொழிலில் வாழ்க்கையில் அதேகெடுபிடிகள் தொடர்கின்றன. இலங்கையின் பிரதானஅரசியல்  மலையக மக்களை புறக்கணித்தே சிந்திக்கிறது.
அவர்களது நிலம்  வீடு கல்வி சுகாதாரம் சுற்றாடல் வேலைவாய்ப்பு ஊதியம் என்பன இரண்டாம் பட்சமானவை என்ற மனோபாவம் மேலோங்கி காணப்படுகிறது.
இலங்கையின் முதுகெலும்பான மக்கள் எந்தநம்பிக்கையையும் பெறாமல் இலங்கையின் சமூக பொருளாதாரமீட்சி என்பது வெற்றுவார்த்தை  ஜாலம் மாத்திரம் அல்ல. அதுவெறும் கனவு.

இலங்கை அரசியல் யாப்பு ஆளும் வர்க்க மனோபாவத்தில் மலையகமக்கள் இரண்டாம் பட்சமானவர்களாகவே காணப்படுகிறர்கள். முதலாளித்துவ  உற்பத்தி உறவு முறைகளின் அடிப்படையில் மாத்திரம் அல்ல.நிலமானிய சமூக மனோபாவமும் தோட்டத்தொழிலாளர்கள் மீது பிரயோகிக்கப்படுகிறது. அந்தவகையில் தலைமுறை தலைமுறையாக மலையகமக்கள் மத்தியிலிருந்து சில அதிர்வலைகள் எழுந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. இம்முறை சற்று வித்தியாசமாக தகவல் யுகத்தில் இளையதலைமுறை சுயாதீனமாக போராட முற்பட்டிருக்கிறது.
ஆனால் இலங்கையின் ஆளும் வர்க்க அதிகாரபோட்டியில் மலையகமக்களின் நியாயமான சம்பள உயர்வுகோரிக்கை மழுங்கடிக்கப்பட்டது. கண்ணியமான பாதுகாப்பான வாழ்வு மலையக மக்களுக்கு ஸ்தாபிக்கப்படவேண்டும்.
ஆனால் இலங்கையின் பாரம்பரியமான இனக்குரோத வகைப்பட்ட ஆதிக்கஅரசியல் மலையகமக்களை எப்போதும் புறக்கணித்தே வந்திருக்கிறது. துன்பங்களையும் சுமைகளையும் அனுபவிப்பதுஅவர்களின் தலைவிதி அவர்கள் அப்படியேதான் வாழவேண்டும் என்று கருதுகிறது. இங்குஉடைவுஅவசியப்படுகிறது. முதலில் இலங்கையின சக சமூகங்களுடன் அவர்கள் மனிதர்களாக வாழ்வதற்கான நிபந்தனைகள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.காலங்காலமாக இலங்கையின் புறக்கணிக்கப்பட்ட வாழ்வு.
இலங்கையில் இனங்களின் உரிமைகள் தொடர்பான பிரச்சனைகளிலும் சரி. சமூக நீதிக்கான போராட்டங்களிலும் சரி  பொதுவான தொழிலாளர் உரிமை போராட்டங்களிலும் சரி மலையக மக்களின் பங்களிப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

இன வன்முறைகள் கலவரங்கள் சிறை வன்முறைகளில் மலையக இளைஞர்கள் சமூகம் படுமோசமாகபாதிக்கப்படடிருக்கிறார்கள்.இருப்பு கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டது.
வடக்கு கிழக்கின் இன சமூக உரிமைபோராட்டங்களில் பெருந்தொகையான மலையக   இளைஞர் யுவதிகள் தமது உயிரை அர்ப்பணித்திருக்கிறார்கள்.
பல பத்தாண்டுகளாக இரண்டும் கெட்டான்களாக அலைக்கழிக்க்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஸ்ரீமா - சாஸ்திரி ஒப்பந்தம், ஸ்ரீமா- இந்திரா ஒப்பந்தங்களின் பேரில் அவர்கள் இரண்டு நாடுகளுக்குமிடையே அலைக்கழிக்கப்பட்டார்கள் நாடற்றவர்கள் என்ற ஒருபிரிவினர் இந்த நாட்டில் நீடித்து நிலவினர்
1948 இல் பிரஜாஉரிமைவாக்குரிமை பறிப்பு,
இன வன்முறைகளின்போது இலகுவாகவும் முதலாவதாகவும் இலக்குவைக்கப்படுவது,
மலையக மக்களுடன் பண்ணையார்தனமான அதிகார வர்க்க உறவுமுறை இலங்கையின பிரசைகளாக இருப்பதற்கான ஆவணங்கள் பற்றாக்குறையாக வழங்கப்படுவது . அல்லது அவற்றைபெற்றுக் கொள்வதில் நிலவும் இழுபறி. பெண்கள் குழந்தைகளின் அரோக்கியம்- தரமான கல்வியை-சுத்தமான பாதுகாப்பான சூழலை -நிலத்தை-வீட்டை பெற்றுக் கொள்வதற்கான உரிமை
பெண்கள,குழந்தைகள் சிறுவர்களுக்கான பாதுகாப்;பினை உறுதிப்படுத்துவது.
இலங்கையின் அனைத்து சமூகங்களுக்குமான குறைந்தபட்ச சமத்துவநிலை என்றுபார்த்தால் அவர்கள் வீடு-நிலம-; கல்வி-சுகாதாரம் தொடர்பில் குறைந்தபட்ச நிலையையே அனுபவிக்கிறார்கள். அண்மையில் இலங்கையில் அரசாங்க நெருக்கடி 50 நாட்கள் கடந்து பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் சுதந்திரத்திற்கு பின்னான காலத்திலும் அடிப்படை உரிமைகள் மனிதஉரிமைகள் மீறப்பட்ட நிலையில் மலையக மக்களின் வாழ்வு இயல்பானதென்ற மரத்து போனநிலையே காணப்பட்டது

இலங்கையின் முன்னேற்றம் இலங்கையின் முதுகெலும்பான மக்களின் வாழ்வில் நம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதாக அமைய வேண்டும்.தேயிலை தோட்டங்களில் மாய்பவர்களின் வாழ்நிலைபற்றிய பிரக்ஞை இல்லாத எந்த பொருளாதார அறிவும் இந்தநாட்டின் வளர்ச்சிக்கு எவ்வகையலும்  உதவப்போவதில்லை. மலையகமக்களின் பாரம்பரிய வர்க்க சமூக இன அடையாளம் என்பனவே இலங்கையின் ஆளும் வர்க்கத்திற்கு உறுத்தலாக இருக்கிறது.
இந்த மனநிலையில் மாற்றம் ஏற்படாதவரை இலங்கையின சமூகபொருளாதார அபிவிருத்தி என்பது வெறுங்கனவே.

கடந்த 30, 40 வருடங்களில் வடக்கு-கிழக்கில் இருந்து புலம் பெயர்ந்து சென்றவர்களே அந்தநாடுகளில் ஏற்ற இறக்கங்களுடன் வெற்றிகரமாக தமதுவாழ்வை அமைத்து கொள்ளக் கூடியதாக இருந்தது. தமதுவாழும் நாட்டிற்கானஆவணங்களை பெறமுடிந்திருக்கிறது.
தொழில் முனைந்து முன்னேறுவதற்கான வாய்ப்புக்கள் இடைவெளிகள் கிடைத்திருக்கின்றன. ஒரு 10 லட்சம் பேர் இவ்வாறு. ஆனால் இந்தநாட்டில் ஒன்றரை நூற்றாண்டுகள் கடந்தும் 10 லட்சம் மக்களின் வாழ்வு எவ்வாறிருக்கிறது. அவர்கள் இந்தநாட்டிற்காக உழைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தநாடு பண்பாட்டு கருவூலம் என்று வார்தைக்கு வார்த்தை பாசாங்குப் பெருமிதம் கொள்ளும் அரசியல்வாதிகள் இந்தமக்கள் பற்றிஎத்தகைய மனநிலையை கொண்டுள்ளார்கள் .
வெவ்வேறு இன மத சமூகங்களை சமூகநீதி மறுக்கப்பட்டவர்களை- வர்க்க ரீதியாக வஞ்சிக்கப்பட்டவர்களை நிலமானிய-முதலாளித்துவ மனோபாவம் - தளைகளில் இருந்து விடுவித்து தன்னம்பிகையும் சுதந்திரமுமான வாழ்வுக்கான இடைவெளி கிட்டினால்தான் இந்தநாடு முன்னேற்ற பாதையில் இருப்பதாக உணரமுடியும் கருதமுடியும்.
வருடாவருடம் மலையக தோட்டத்தொழிலாளர்கள் ஊதியஉயர்வுகோரி வீதியில் நிற்கும் அவலநிலை முதலில் நீங்க வேண்டும்.
இலங்கையின் எதிர்காலம் மலையக மக்களின் வாழ்வும் தாழ்வும் சார்ந்தது.

- திருநாவுக்கரசு ஸ்ரீதரன் (தோழர் சுகு)-

நன்றி- தேனீ

Monday, November 12, 2018

தேசிய உற்பத்திகளான தேயிலை, இறப்பர் செய்கையை வளப்படுத்த கம்பனிகள் என்ன பங்களிப்பு செய்யப் போகின்றன?

1975 ஆம் ஆண்டு பெருந்தோட்டங்கள் யாவும் ஆங்கிலேய கம்பனிகளின் பராமரிப்பின் கீழ் இருந்தபோது, பிரித்தானியாவிலிருந்து ஒளிபரப்பாகும் கிரனடா தொலைக்காட்சி தேயிலையை இறக்குமதி செய்யும் நாடுகளுக்கும் தேனீரை விரும்பிப் பருகும் நாட்டினருக்கும் அதிர்ச்சி தரும் காட்சிகளையும் தகவல்களையும் அப்பட்டமாக வெளியிட்டு வைத்தது. அந்த விவரணங்களில் தேயிலையை உற்பத்தி செய்யும் தோட்ட மக்களின் வாழ்வியலின் யதார்த்தங்களைப் பார்த்து சர்வதேச நாடுகள் திகைத்துப் போயின. தாம் ருசித்து அருந்தும் தேநீரின் பின்னணியில் எத்தனை ஆயிரம் பேரின் கண்ணீரும் கலந்திருப்பதை அறிந்து கலக்கமும் கவலையும் வெளியாகின.
குறிப்பாக பிரித்தானியா பேதலித்துப் போனது. தமது நாட்டு கம்பனிகளின் பராமரிப்பின் கீழுள்ள தேயிலைத் தோட்ட மக்களின் பஞ்சம், பட்டினி நிறைந்த பரிதாப நிலைமை பாராளுமன்றத்தில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. உடனடியாக இது சம்பந்தமான விசாரணை அறிக்கையொன்றை வழங்குமாறு பிரித்தானிய அரசாங்கம் பணித்தது. 1975 களில் அவ்வறிக்கை வெளியிடப்பட்டது.
இதன் பின்னர் உலக அபிவிருத்தி இயக்கம் (WDM) இலங்கை தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வியல் குறித்ததான கவனயீர்ப்பு பரப்புரைகளை மேற்கொண்டது. சர்வதேச ரீதியில் இது பலரது அனுதாபத்தைத் தேடித்தந்தது. இதற்கான வேலைத்திட்டமொன்றை இலங்கையில் இயங்கிய தோட்டக் கம்பனிகள் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அப்படியேதும் நடக்கவில்லை. காரணம் 1972களில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட தோட்டங்களை அரசுடைமையாக்கும் அரசின் வேலைத்திட்டம் 1975இல் நிறைவடைந்தது. அந்நிய கம்பனிகள் அரசிடம் தேயிலைத் தோட்டங்களைக் கையளித்து விட்டு காலக்கிரமத்தில் வெளியேறின. இச்சுவீகரிப்பு மூலம் பிரித்தானிய கம்பனிகளுக்குச் சொந்தமான தோட்டங்களும் இலங்கையருக்கு சொந்தமான தோட்டங்களும் அரசின் பொறுப்பின் கீழ் வந்தன. எனவே சர்வதேச ரீதியிலான அனுதாப அலையானது அறிக்கையோடு நின்றுபோனது. தோட்ட மக்களின் வாழ்வியலில் மாற்றம் ஏதும் ஏற்படுத்தப்படாமலே அவலம் நீட்சிபெற்றது. இதேவேளை இன ரீதியான புறக்கணிப்பு முயற்சிகள் காரணமாக தோட்ட மக்களின் வாழ்வாதாரம் பாதிப்புக்குள்ளானது.
தேசிய மயமாக்கல் கொள்கையின் அடிப்படையில் தோட்டக்காணிகள் கபளீகரம் செய்யப்பட்டு பெரும்பான்மை இன மக்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. அத்துடன் நகர விரிவாக்கம், கிராம அபிவிருத்தி திட்டங்களுக்காக பெருந்தோட்டக் காணிகள் அரசாங்கத்தால் பொறுப்பேற்கப்பட்டன. ஆனால் இவ்வாறான நடவடிக்கைகளால் பெருந்தோட்ட மக்கள் எவ்வித நன்மைகளையும் அடையவில்லை. குறிப்பாக, வீட்டு வசதி கூட ஏற்படுத்தித் தரப்படவில்லை. தோட்டக் காணிகள் வகைதொகையின்றி துண்டாடப்பட்டமையால் இதுவரை காலமும் இருந்துவந்த பெருந்தோட்டக் கட்டமைப்பு சிதறுண்டது.
கூட்டாக வாழ்க்கை நடத்தியவர்கள் சிறுசிறு குழுக்களாக பிளவுண்டனர். இதுவே சிறு தேயிலை தோட்ட உற்பத்தியாளர்கள் என்றொரு பிரிவு உருவாகக் காரணமாக அமைந்தது என்பர் ஆய்வாளர்கள். ஆனால் அந்தப் பிரிவில் தப்பித்தவறியேனும் தோட்ட மக்கள் எவருமே உள்வாங்கப்படாமையே சமூக ஆர்வலர்களின் ஆதங்கம். இதேநேரம் எதிர்பார்த்தபடி அரசுடைமையாக்கலின் கீழ் பெருந்தோட்டங்கள் சீர்மையாக பாராமரிக்கப்படவில்லை. உள்ளூர் துரைத்தனங்கள் உரிய முறையில் கரிசனை காட்டாததால் தேயிலை உற்பத்தி வீழ்ச்சி அடையலானது.
அந்நியச் செலாவணி ஈட்டலில் முதன்மை நிலையிலிருந்த தேயிலை ஏற்றுமதி படிப்படியாக இரண்டாம் மூன்றாம் நிலைக்குப் பின் தள்ளப்பட்டது. இதனால் 1992 இல் மீண்டும் 449 பெருந்தோட்டங்களை தனியார் கம்பனிகளுக்கு 50 வருட கால குத்தகைக்கு விடும் முடிவுக்கு வந்தது அரசாங்கம். பல் தேசிய வர்த்தக நிறுவனங்களுடன் தொடர்பு கொண்ட இக்கம்பனிகள், பல்வேறு வாக்குறுதிகளை தொழிலாளர்களுக்கு வழங்கி வைத்தன. அதில் முக்கியமான ஒன்றுதான் இதுவரை காலமும் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் பெற்றுவந்த சகல சலுகைகளும் வரப்பிரசாதங்களும் தொடர்ந்து வழங்கப்படும் என்பது. ஆனால் பொறுப்பேற்ற சில காலத்துக்குள்ளேயே அந்த வாக்குறுதிகள் காற்றில் பறக்க விடப்பட்டன. படிப்படியாக தொழிலாளர்கள் பெற்றுவந்த பல நன்மைகள் நிறுத்தப்பட்டன.
குறிப்பாக, அதுவரை தொழிலாளர்கள் பெற்று வந்த வாழ்க்கைச் செலவுப்புள்ளி கொடுப்பனவு இல்லாமல் ஆக்கப்பட்டது. அதுவே இதுவரை அடிப்படைச் சம்பளத்தைப் பெற்றுக் கொள்வதில் தோட்டத் தொழிளர்களுக்கு பாரிய சங்கடத்தை ஏற்படுத்தி வருகின்றது. நாளடைவில் ஆளணி குறைப்பில் தோட்டக் கம்பனிகள் நாட்டம் கொண்டதால் ஆண் தொழிலாளர்களுக்கான வேலை வாய்ப்புகள் குறையலாயின. தொழிலாளர்கள் வேறு வேலைதேடி தோட்டங்களை விட்டுப் புலம் பெயரச் செய்தது. இன்றைய நிலையில் பெருவாரியான தோட்டங்கள் பெண் தொழிலாளர்களை மட்டுமே கொண்ட தொழிற்துறையாக மாறியிருக்கின்றன. இத்துடன் தோட்ட மக்கள் நலன்புரி சேவைக்காக ஒதுக்கப்பட்டு வந்த நிதியில் பாரிய வெட்டு இடம்பெற்றது. 75 வீதத்தால் குறைக்கப்பட்டது.
இப்படி தோட்ட மக்களின் நலன் குறித்ததான சிரத்தை ஏதுமின்றி இலாபத்தை மட்டுமே இலக்காக கொண்டு இயங்கும் தனியார் கம்பனிகள் வாக்களித்தபடி தேயிலைத் துறையைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பிலிருந்து நழுவிக் கொள்கின்றன. முக்கியமாக மீள்பயிர்ச் செய்கைய முற்றாக கைவிட்டு விட்டன. இதனால் தேயிலை உற்பத்தியில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டு வருகின்றது. இதற்கான மாற்றீடாக அறிமுகப்படுத்தி வரும் செம்பனை என்று கூறப்படும் முள்ளுத்தேங்காய் பயிர்ச்செய்கை போன்றவை தேயிலைத் துறையின் எதிர்காலம் குறித்ததான அச்சத்தை ஏற்படுத்தவே செய்கின்றது.
இதே சமயம் கொழும்பில் அமைந்துள்ள கம்பனிகளின் தலைமைச் செயலகத்தை பராமரிக்கவென தோட்ட மக்களின் உழைப்பிலிருந்து பெருந்தொகையான பணம் செலவு செய்யப்பட்டு வருகின்றது. இது மட்டுமின்றி பெருந்தோட்ட மக்களின் வியர்வையின் விளைச்சல் கிரிக்கெட் போட்டிகளின் ஊக்குவிப்புகளுக்காக விரயமாக்கப்படுவதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
தவிர கம்பனிகள் தேயிலை, இறப்பர் மூலம் கிடைக்கும் இலாபத்தை கொண்டு பிற நிறுவனங்களோடு பங்குச் சந்தை பங்காளர்களாகுவதோடு இதனால் நட்டம் ஏதும் ஏற்படும் பட்சத்தில் அதை தேயிலை உற்பத்தி மீதான நட்டக் கணக்கில் காட்டும் தந்திரத்தைக் கடைப்பிடிப்பதாக சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றது. தாம் குத்தகைக்கு எடுத்த காணிகளை வெளியாருக்கு உப குத்தகைக்கு விட்டு இலாபம் தேடப்படுகின்றது. இதேவேளை பெறுமதி வாய்ந்த மரங்கள் தறிக்கப்பட்டு காசாக்கப்படுகின்றன. தோட்ட தொழிற்சாலைகள் பல மூடப்பட்டு அவைகளிலிருந்த இயந்திரங்கள் அகற்றப்பட்டுள்ளன. இவைகளுக்கு என்ன நடந்தது என்பது பற்றி எவருக்குமே தெரியாது.
தோட்ட அதிகாரிகளுக்கென நிர்மாணிக்கப்பட்டுள்ள உத்தியோகபூர்வ பங்களாக்கள் பல இன்று சுற்றுலா விடுதிகளாக பணம் தேடித் தருகின்றன. தோட்டத் தொழிற்றுறையில் எந்தவொரு முதலீடும் செய்யாமல் இலாபம் அடைந்து வரும் தோட்டக் கம்பனிகளுக்கு அரசாங்கத் தரப்பிலிருந்து மானியமும் வழங்கப்படும் விடயம் தற்போது அம்பலத்துக்கு வந்துள்ளது. இவ்வாறு பல்வேறு வழிகளிலும் தேயிலைத் துறையை மையப்படுத்தி ஆதாயத்தை அள்ளிக் குவிக்கும் தோட்ட நிர்வாகங்கள், அப்பாவி தோட்ட மக்கள் விவசாயம் செய்வதற்கோ, சின்னதாக வீடுகளை அமைத்துக் கொள்ளவோ நிலத்தைப் பயன்படுத்தினால் அவர்கள் மீது வழக்கினை பதிவு செய்து தண்டிக்க முற்படுகின்றது. தற்போது இவ்வாறாக தொடரப்பட்ட வழக்குகளை வாபஸ்பெறும் வகையில் தோட்ட நிர்வாகங்களுக்கு பணிப்புரை விடுக்கப்பட உள்ளதாக பெருந்தோட்டக் கைத்தொழில் இராஜாங்க அமைச்சர் வடிவேல் சுரேஷ் தினகரன் வாரமஞ்சரிக்கு தெரிவித்திருக்கிறார். இது வரவேற்கப் படவேண்டிய விடயம். இதே நேரம் நாட்டில் ஆகக் கூடிய ஆளணி வளம் கொண்ட ஒரு தொழிற்றுறையாக பொருந்தோட்டப் பயிர்ச்செய்கை காணப்படுகின்றது. இத்துறையில் பணிபுரியும் உத்தியோகத்தர்களுக்கான சம்பளம், மேலதிக முகாமைத்துவ செலவுகள், பொறுப்பற்ற நிர்வாகம், ஆடம்பரச் செலவு, காலனித்துவ முறையிலான முகாமைத்துவ முறைமை இன்றுவரை நிலவிவருவதை ஆய்வாளர்கள் பதிவிடுகின்றார்கள்.
இவ்வாறான செயற்பாடுகளால் இன்று பெருந்தோட்ட மக்களுக்கும் தோட்ட நிர்வாகங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பில் பாரிய விரிசல் ஏற்பட்டுள்ளது. இத்துடன் நியாயமான அடிப்படைச் சம்பளத்துக்கு இணக்கம் காட்ட முன் வராத தோட்டக் கம்பனிகள் மீது மக்களின் அதிருப்தி அதிகரிக்கும் போக்கே காணப்படுகின்றது. இந்நிலைமையை மாற்றியமைக்க மலையக தலைமைகள் இன்று முயற்சி எடுத்து வருவதையும் காணமுடிகின்றது. தொழிலாளர்களும் விழிப்படைந்தவர்களாக தமது தேவைகளுக்காகவும் உரிமைகளுக்காகவும் அணிதிரண்டு போராட முன்வருவதையும் அவதானிக்கக் கூடியதாக உள்ளது. தோட்டக் கம்பனிகள் தோட்டத் தொழிற்றுறையைப் பாதுகாத்து தொழிலாளர்களுக்கு நியாயமான சம்பள அதிகரிப்பை காலத்துக்குக் காலம் வழங்கத் தவறுமாயின் தோட்டங்களை மீண்டும் அரசாங்கமே கையேற்க முன் வந்தாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கு இல்லை. ஏனெனில் கம்பனிகளின் மனமாற்றத்தின் பின்னணியில் இந்நாட்டின் ​ேதசிய வருமான மீட்டலின் பங்களிப்பும் இருப்பதை மறந்துவிட முடியாது. தோட்ட மக்களின் வாழ்வியலையும் தோட்டங்களையும் வளப்படுத்த வேண்டிய ஓர் பாரிய சவால் இன்று கம்பனி தரப்பின் முன் காத்திருக்கின்றது. அது அதை எப்படி எதிர்கொள்ளப் போகிறது என்பது தான் தற்போதைய கேள்வி?
நன்றி- தினகரன்

Saturday, November 3, 2018

தோட்டத் தொழிலாளர் சம்பள பேச்சுவார்த்தை தோல்வி

தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு தொடர்பான கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் முதலாளிமார் சம்மேளனத்திற்கிடையிலான பேச்சுவார்த்தையொன்று நேற்றைய தினம் 02-11-2018 பத்தரமுல்லையிலுள்ள பெருந்தோட்டக் கைத்தொழில் அமைச்சில் நடைபெற்றது.
மேற்படி பேச்சுவார்த்தையையடுத்து மேற்கொள்ளப்பட்ட தீர்மானங்கள் தொடர்பில் செய்தியாளர்களுக்கு விளக்கமளிக்கும் ஊடகவியலாளர் மாநாடொன்றும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.
இந்தச் செய்தியாளர் மாநாட்டில் அமைச்சர் ஆறுமுகன் தொண்டமான், இராஜாங்க அமைச்சர் சுரேஷ் வடிவேல், ஊவா மாகாண சபை உறுப்பினரும் இ. தே. தோ. தொழிலாளர் சங்கத்தின் முக்கியஸ்தருமான வி. ருத்ரதீபன் மற்றும் சங்கத்தின் தேசிய இணைப்பாளர் விஜயகுமாரன், கூட்டு தொழிற்சங்கம் சார்பில் இராமநாதன் உட்பட பலரும் இம் மாநாட்டில் கலந்துகொண்டனர்.
தோட்டக் கம்பனிகள் மனிதாபிமானமின்றி செயற்படுகின்றன. தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு தொடர்பில் இனி கம்பனிகளுடன் பேசுவது அர்த்தமற்றது. இதற்கிணங்க தீபாவளி வரையே நாம் பொறுத்திருப்போம். தீபாவளியையடுத்து மலையகத்தில் மாபெரும் போராட்டமொன்று முன்னெடுக்கப்படும்.
தோட்டக் கம்பனிகளுக்கு மானியமாக கோடிக்கணக்கான ரூபாய்களை பெருந்தோட்டக் கைத்தொழில் அமைச்சு இதுவரை காலமும் வழங்கிவந்துள்ளது. சிறுபான்மை பிரதிநிதியொருவர் அந்த அமைச்சின் இராஜாங்க அமைச்சராக பொறுப்பேற்றதாலேயே இந்த உண்மை தற்போது அம்பலமாகியுள்ளது.
இனியும் கம்பனிகளுக்கு கட்டுப்படவேண்டிய அவசியம் எமக்குக் கிடையாது. அவர்கள் இர1992 ஆம் ஆண்டு கம்பனிகளுக்கு தோட்டங்களை வழங்கும்போது அவை பெரும் செழிப்பாகக் காணப்பட்டன. அவை தற்போது பராமரிப்பின்றி காடாகியுள்ளன. தோட்டங்களை கம்பனிகளிடமிருந்து மீளப்பெறும் போது அதற்காக தண்டப் பணம் அறவிடப்படவேண்டுமென நான் பெருந்தோட்டக் கைத்தொழில் இராஜாங்க அமைச்சர் வடிவேல் சுரேஷிடம் தெரிவித்துள்ளேன்.
தோட்டங்களிலுள்ள சுப்ரிண்டன் பங்களாக்கள் சுற்றுலா விடுதியாக வழங்கப்பட்டு அதன் மூலமும் பெரும் இலாபம் ஈட்டப்படுகின்றன.
கடந்தமுறை கூட்டு ஒப்பந்த பேச்சுவார்த்தையின் போது ஒன்றரை வருடங்களுக்காக நிலுவைப் பணமாக கிடைக்கவேண்டிய 85,000 ரூபா தோட்ட மக்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. இடைக்கால கொடுப்பனவென 1000 ரூபா பெற்றுக்கொடுக்க நடவடிக்கையெடுத்தவர்கள் அதுபற்றிச் சிந்திக்கவில்லை.
கூட்டு ஒப்பந்தம் மீறப்பட்டுள்ளது. இனி அவ்வாறானதொரு ஒப்பந்தம் இருந்தால் என்ன இல்லாவிட்டாலென்ன நாம் அரசாங்கத்தின் மூலம் முடிவொன்றைப் பெற்றுக்கொள்ள தீர்மானித்துள்ளோம். தீர்வு கிடைக்காவிட்டால் கூட்டு ஒப்பந்தத்தை எடுத்துக்கொண்டு நீதிமன்றம் போக நேரிடும்.
கூட்டு ஒப்பந்தம் மீறப்படும்போது முதலில் அது தொடர்பில் தொழில் ஆணையாளருக்கு தெரிவிக்கவேண்டும். அதன் பின்னரே நீதிமன்றம் செல்ல முடியும். கூட்டு ஒப்பந்தத்திலுள்ள பல்வேறு விடயங்கள் மீறப்பட்டுள்ள நிலையில் ஆணைக்குழுவுக்கு மூன்று முறை முறைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.
எந்த இடைக்கால கொடுப்பனவும் இனி எமக்குத் தேவையில்லை. 1000 ரூபா சம்பள உயர்வை எமது மக்களுக்கு பெற்றுக்கொடுக்க முடியாது போனால் அமைச்சர் பதவியைத் துறக்கவும் நான் தயங்கமாட்டேன்.
தற்போது கிடைத்துள்ள சந்தர்ப்பத்தை நாம் நழுவ விடமாட்டோம். தோட்டங்களை முறையாக நடத்த முடியாவிட்டால் தோட்டங்களை மீள அரசாங்கம் பொறுப்பேற்க வேண்டும். அது தொடர்பில் நான் இராஜாங்க அமைச்சர் வடிவேல் சுரேஷிடம் பேசியுள்ளேன். தொழிலாளர்களின் சலுகைகள், உரிமைகள், அவர்களை கௌரவமாக நடத்தவேண்டியது தொடர்பான நியதிகள் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.
கூட்டு ஒப்பந்தத்தை நாம் தொடர்ந்தும் முன்னெடுப்பதற்குக் காரணம் சம்பள உயர்வுக்கு மேலதிகமாக தொழிலாளர்களின் பல்வேறு சலுகைகள், உரிமைகள் சார்ந்த விடயங்கள் அதில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளன என்பதால் அவற்றை தொழிலாளர்கள் இழக்கக்கூடாது.
இம்முறை பேச்சுவார்த்தையின் போது இரண்டு தரப்பையும் பார்த்து 925 ரூபா அடிப்படை சம்பளமாக தந்தால் ஏற்றுக்கொள்ள நாம் தயாராக இருந்தோம். எனினும் அவர்கள் 10 வீதமான சம்பள உயர்வைத் தரத் தீர்மானித்தனர். இனி 925 என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. 1000 ரூபாவே எமது கோரிக்கை. அது கிடைக்கும் வரை எமது போராட்டம் தொடரும் என்றும் அமைச்சர் மேலும் தெரிவித்தார்.த்தத்தை உறிஞ்சும் அட்டையைவிட மோசமானவர்கள், மனிதாபிமானமற்றவர்கள்.
முதலாளிமார் சம்மேளனத்துடன் இனிஎந்தவிதப் பேச்சுக்கும் இடமில்லை. 1000 ரூபா சம்பளம் பெற்றுத்தராவிட்டால் தீபாவளி முடிந்ததும் மலையகம் தழுவிய மாபெரும் போராட்டம் நடத்தப்படும் என அமைச்சர் தொண்டமான் தெரிவித்தார்.
முதலாளிமார் சம்மேளனத்தின் மீதான நம்பிக்கை இழக்கப்பட்டுள்ளது. ஜனாதிபதி மற்றும் பிரதமருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி உரிய தீர்வு எட்டப்படும் எனத் தெரிவித்த அமைச்சர் தமது மக்களுக்கு நியாயமான சம்பள உயர்வு கிடைக்காவிட்டால் அமைச்சர் பதவியை தூக்கியெறியவும் தயார் என்றும் தெரிவித்தார்.
தீபாவளி வரையே பொறுத்திருப்பதாகவும் தீபாவளி முடிந்ததும் அனைத்துத் தரப்பினரையும் இணைத்துக்கொண்டு மலையகத்தில் மாபெரும் போராட்டத்தை நடத்தப்போவதாகவும் அமைச்சர் தெரிவித்தார்.
நன்றி- தினகரன்

Saturday, October 20, 2018

வாழ்க்கை செலவூக்கேற்ற ஊதியம் வழங்க வேண்டும்!

மலையக மக்களின் பார்வையில் சமதர்மம் என்பது எட்டாக்கனி மட்டுமல்ல; கானல் நீரும்கூட!
மலையக மக்களின் உரிமைகளுக்காக ஜே.வி.பி தொடர்ந்து வெளிப்படையாகவே குரல்கொடுத்து வந்திருக்கிறது. அதாவது இதயசுத்தியுடன், ஆனாலும் மலையகப் பிரதேசங்களில் ஜே.வி.பியை ஆதரிக்கும் தமிழர்கள் குறைவு. ஏதேனும் குறைபாடுகள் உள்ளனவா அல்லது கம்யூனிசம், சமதர்மம் என்பதை இம்மக்கள் தவறாக புரிந்து வைத்திருக்கிறார்களா?
அருமையான கேள்வி! மக்கள் விடுதலை முன்னணியினராகிய நாம் மலையக மக்களின் உரிமைகளுக்காக மட்டுமல்ல, சலுகைகளையும் வழங்க மேண்டுமென குரல் கொடுப்பவர்கள். இருந்தபோதும் மலையக மக்கள் அரசியல் சார்ந்த தொழிற்சங்கங்களை தமது விருப்பத் தெரிவாக எப்போதும் வைத்துக் கொண்டுள்ளனர். அதன் பின்னணியில் இருந்தே அரசியலைத் தெரிவு செய்கின்றனர்.
தமக்கான அரசியல் தெரிவை, கட்சிகளின் கொள்கை அடிப்படையிலும் சமூகத்தை கட்டியெழுப்பும் நாட்டின் பொருளாதார மேம்பாட்டு அடிப்படையிலும் தூர நோக்குடனும் பார்ப்பதில்லை. அது மட்டுமல்ல, வெல்லப்போவது யார் என்று உன்னிப்பாக அவதானித்து அதன் பின் அணிதிரளும் சாமர்த்தியமும் உள்ளது. சமதர்மம் என்பது எட்டாக்கனி மட்டுமல்ல, கானல் நீரும்கூட, அவர்களின் கருத்தியலில்!
தோட்டத் தொழிலாளியின் ஒருநாள் அடிப்படைச் சம்பளம் குறைந்தபட்சம் அரச ஊழியரின் ஒருநாள் சம்பளமாக இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்துள்ளீர்கள். ஆனால் 19 வருடங்களில் 399 ரூபா சம்பள அதிகரிப்பை வழங்கியிருக்கக்கூடிய கம்பனிகள் இதற்கெல்லாம் அசரும் என நினைக்கிறீர்களா?
கம்பனிகள் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு விடயத்தில் கரிசனை காட்டுகிறார்களோ இல்லையோ, தோட்டத் தொழிலாளர்களின் சந்தாப்பணத்தை பெறும், கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் கரிசனை காட்டுகிறார்களா என்பதுதானே முக்கியம்! ஆனால் அப்படி இல்லை என்பதுதான் முதல் பிரச்சினை. தொழிற்சங்கங்கள் தொழிலாளர்களின் சம்பள உயர்வு விடயத்தில் ஆழமான கருத்தை முன்வைத்து இதயசுத்தியுடன் செயற்படுவதில்லை. அதுதான் உண்மையும் பிரதான காரணமும் ஆகும், பெருந்தோட்டத்தை தற்போது நிர்வகிக்கும் கம்பனிகள் அனைத்துமே பல்தேசிய கம்பனிகளாகும். அவை இலாபத்தை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டிருப்பதால் சம்பளத்தை உயர்த்தி வழங்குவதில் பின்வாங்குகிறார்கள்.
கம்பனி எனும் கடவுள் வரம் கொடுத்தாலும் பூசாரி என்ற தொழிற்சங்கங்கள் இடம் கொடுக்காது. உதாரணத்திற்கு 1999 ஆம் ஆண்டு செய்து கொள்ளப்பட்ட உடன்படிக்கையின் பிரகாரம் ஒரு தொழிலாளியின் அடிப்படை நாட் சம்பளம் 2001 ஆம் ஆண்டு வரைக்கும் 101 ரூபாவாக இருந்தது. 2002 இல் புதிய கூட்டு உடன்படிக்கை கைச்சாத்திடப்பட்டபோது 121 ரூபாவாக அதிகரிக்கப்பட்டது. அதன்படி இருவருட இடைவெளியில் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு 20 ரூபா மட்டுமே அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனடிப்படையில் பார்க்கும்போது தொழிற்சங்கங்களும், கம்பனிகளும் எந்தளவுக்கு தொழிலாளர்களின் நலனில் அக்கறை காட்டுகின்றன என்பதை தோட்டத் தொழிலாளர்கள் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.
சம்பளப் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடும் சங்கத் தரப்பு, முதலாளிகளுக்கு பழகிப்போன தரப்பாகிப் போய்விட்டால் ஆணித்தரமாக பேசக்கூடிய நிலையில் அத்தரப்பு இல்லை என்றும் எனவே வேறு சங்கங்களும் சங்கத்தரப்பில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் குறைந்தபட்சம் சங்கத் தரப்புக்கு ஆலோசனை வழங்கக்கூடிய ஆலோசனை சபை ஒன்று ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் ஒரு கருத்து முன்வைக்கப்படுகிறது. இது தொடர்பாக தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
உண்மையில் கூட்டு ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்களுடன் ஏனைய தொழிற்சங்கங்களும் இணைந்து பங்குதாரர்களாக இருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் பழைய தொழிற்சங்கங்கள் வளைந்து கொடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படும். இல்லாவிட்டால் பழைய குருடி கதவை திறவடி என்ற கதைதான். அண்மையில் தனியார் வானொலியொன்றில் நடைபெற்ற கருத்தாடலின்போது என்னுடன் கலந்து கொண்ட தொழில் அமைச்சர் ரவீந்திர சமரவீர என்னிடம் நீங்களும் பேச்சுவார்த்தையில் கலந்து கொள்ளுங்கள் என்றார். 75 வீதம் என்ற வரையறை இல்லாதொழிக்கப்பட்டு அனைத்து தொழிற்சங்க தரப்புகளும் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே என்னுடைய கருத்தும்கூட.
கம்பனிகளை பனங்காட்டு நரிகள் என்று வைத்துக்கொண்டால் தொழிலாளர் தரப்பு எப்படியிருக்க வேண்டும்?
கம்பனிகள் பணங்காட்டு நரிகளாயின் கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் குள்ள நரிகள்தான்!
கூட்டு ஒப்பந்தம் என்பது சம்பள உயர்வை மட்டும் பேசும் ஒரு உடன்படிக்கையல்ல. ஆனால் சமீப காலமாக அப்படித்தான் அது பார்க்கப்பட்டு வருகிறது. நீங்கள் எப்படி இதனை அவதானிக்கிறீர்களா?
உண்மையில் சம்பள உயர்வுக்கு மேலதிகமாக தொழிலாளர்களின் நலன்புரி சேவை மற்றும் தொழிலாளர்களின் சலுகை போன்றவற்றில் தொழிற்சங்கங்கள் அதிக அக்கறை செலுத்த வேண்டிய ஒன்றாக இருந்தபோதும் தற்போது 75 வீதமான தொழிலாளர்களின் நலன்புரி சேவைகள் வெட்டப்பட்டுள்ளதுடன், இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை சம்பள உயர்வு என்ற கோட்பாடு மட்டும் பழக்கத்தில் உள்ளது.
இது முற்றிலும் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். தற்போதைய பூகோளமய பொருளாதாரத்துக்குள் சிக்குண்டு இருக்கும் இலங்கை வாழ் தோட்ட மக்கள் பொருளாதார ரீதியாக பாரிய நெருக்கடிகளைச் சந்தித்து வருகின்றனர். நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கும் அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் சேவைக் கட்டண உயர்வு என்பவற்றால் ஏனைய சமூகத்தை விடவும் தோட்டத்து சமூகம் பாரிய நெருக்கடியை எதிர்நோக்குகிறது. அதற்கு தற்காலிக தீர்வாக வாழ்க்கைச் செலவுக்கேற்ப அவர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்பட வேண்டும்.
உற்சாகம் பெற்றிருக்கும் மலையக வீடமைப்பு பற்றி...?
வீடுகள் வழங்குவதை பாராட்ட வேண்டும், இதில் உரித்து என்னும் உரிமையும் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும். தற்போது ஏனைய சமூகத்துக்கும் வீடுகள் வழங்கும்போது ஏதாவதொரு காணி உரித்து பத்திரம் வழங்கப்படுகிறது. தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு எந்த உரித்து பத்திரமும் வழங்கப்படுவதில்லை. வீடு வழங்குவது தொழிலாளர்களின் காதில் பூ வைக்கும் ஒரு நிகழ்வாக இருக்கக்கூடாது.
தற்போது வெளிவாரி முறை நடைமுறைக்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த வெளிவாரிமுறை தொடரும்போது கம்பனிகள் சம்பளம், விடுமுறை, சலுகைகள் என்பனவற்றை வழங்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாது போய்விடும் அல்லவா? இந்த மாற்றம் தவிர்க்க முடியாதது என்றால், தொழிற்சங்க அரசியல் கட்டமைப்பும் இல்லாமல் போய்விடும், அப்படித்தானே?
இந்த முறையானது தொழிலாளர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சும் ஒரு முறை. இம்முறையால் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் எதிர்காலத்தில் பாரிய நெருக்கடியையும், இழப்பையும் சந்திக்க நேரிடும். ஏன் ஊழியர் சேமலாப நிதி, ஊழியர் நம்பிக்கை நிதி போன்றவற்றையும் கூட. இதனால் தொழிற்சங்கங்கள் பாரிய பின்னடைவை அரசியல் ரீதியாக சந்திக்க நேரிடும்.
இம்முறை தொடர்பாக கம்பனிகளுடன் கூட்டு உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திடும் தொழிற்சங்கங்கள் அர்த்தபுஷ்டியான கலந்துரையாடலை மேற்கொள்ள வேண்டும். அதனுடன் அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் காணி சம்பந்தமாக ஒரு உடன்படிக்கைக்கு வருவதோடு அதற்கான காலத்தையும் நிர்ணயிக்க வேண்டும். அது மட்டுமல்ல, முடிவில் அந்த காணிகளை தொழிலாளர்களுக்கே உரிமையாக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
பெருந்தோட்டக் குடியிருப்புகள் புதிய கிராமங்களாக மாறுவது பற்றி ஜே.வி.பி.யின் நிலைப்பாடு என்ன?
வரவேற்கத்தக்கது. நான் முன்னர் குறிப்பிட்டதைப்போல் காணி உரித்துடன் அமையப்பெற வேண்டும். ஒப்பீட்டளவில் ஒரு குறுகிய காலப்பகுதியில் தமிழ் முற்போக்கு முன்னணி பெருந்தோட்ட சமூகத்துக்காக பல காரியங்களைச் செய்துள்ளது. எனினும் இ.தொ.கா.வின் செல்வாக்கு அப்படியேதான் இருக்கிறது. இதை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?
இரண்டையும் வெவ்வேறாக பார்ப்பதும் பிழையானதாகும். ஏனென்றால் மலையக தமிழ்த் தலைமைகள் ஆட்சி பீடத்திலிருக்கும் அரசாங்கத்தில் ஒரு காலையும் மலையகத் தலைமையில் மறு காலையும் வைத்துள்ளன. இதில் யாரும் விதிவிலக்கல்ல. குறிப்பாக 1994 ஆம் ஆண்டு சந்திரிகா அம்மையார் ஆட்சியமைப்பதற்கு அமரர் பெ. சந்திரசேகரன் முட்டுக்கொடுத்தார். அதற்கு முன்னரும் மலையக அரசியல் முதலாளித்துவ அரசியல் தலைவர்கள் மகிந்தவின் அரசில் முற்போக்கு அணி, பிறபோக்கு அணி என அனைத்து தலைவர்களும் அனைவருமே அமைச்சர்கள். எனவே, இவர்களில் யார் மலையக மக்களுக்கு சேவை செய்தவர்கள் என்பதை விட எவர் கட்சி தாவாதவர்கள் என்பதே முக்கியமானது. உதாரணத்துக்கு கடந்த அரசில் பதுளை மாவட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினர் வடிவேல் சுரேஷ், திகாம்பரம், போன்றோரை குறிப்பிடலாம்.
மலையக தமிழ் சமூகத்துக்கு நீங்கள் சொல்ல விரும்பும் செய்தி என்ன?
மலையக சமூகம் அரசியல் ரீதியில் அணித்திரள வேண்டும். இது வரைக்கும் இச்சமூகம் அரசியலை முன்னிறுத்தி அணிதிரளவில்லை. சந்தர்ப்பத்துக்கும், பழக்க தோசத்துக்காகவுமே அணிதிரண்டார்கள். அதனால் அனைத்து பக்கமும் தோல்வியுற்றவர்கள் தோட்ட தொழிலாளர்களே, அத்துடன் பொருளாதார ரீதியில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மாறிவரும் உலக பூகோளமய பொருளாதார முறைக்கு தாம் எவ்வாறு முகம் கொடுப்பது என்பதை யோசித்து நீதியான தேசம், நியாயமான சமூகத்தில் அடிமையில்லா மனிதனாக வாழ தம்மை தயார்ப்படுத்திக் கொள்வதோடு தேசிய அரசியல் நீரோட்டத்தில் தம்மை பங்காளியாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.
அகில இலங்கை தோட்டத் தொழிலாளர் சங்கத்தலைவர் கே. செல்வராஜ் வாரமஞ்சரிக்கு வழங்கிய நேர்காணல்
பேட்டி கண்டவர்- பி.வீரசிங்கம்
நன்றி- தினகரன் வாரமஞ்சரி

Wednesday, October 17, 2018

மலையகத்தில் மேலும் மண்சரிவு அபாயம்

நாடு முழுவதும் பெய்து வரும் கடும் மழை சில தினங்களுக்கு தொடரும் அதேநேரம் மத்திய மாகாணத்தில் மண்சரிவு அபாயம் ஏற்பட்டிருப்பதாகவும் வானிலை அவதான நிலையம் எச்சரித்துள்ளது.
குறிப்பாக நுவரெலியா, பதுளை, மொனராகலை, இரத்தினபுரி, கேகாலை,கண்டி, மாத்தளை பகுதிகளில் தொடர்ந்தும் சுமார்100 முதல் 150 மில்லிமீற்றர் வரை கடும் மழை பெய்யுமென்றும் வானிலை அவதான நிலையம் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது.
இதேவேளை, மலையகத்தில் மண்சரிவு அபாயம் இருப்பதாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ள இடங்களில் வாழும் மக்கள் இயலுமானவரை அவதானத்துடன் இருக்குமாறும் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
குறிப்பாக இப்பிரதேசத்திற்கூடாக பயணிக்கும் வாகன சாரதிகள் கூடுதல் அவதானம் செலுத்த வேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
மேலும் அவசர தேவைகளின் நிமித்தம் பிரதேச அனர்த்த முகாமைத்துவ மத்திய நிலையத்துடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்துமாறும் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.
சீரற்ற காலநிலை காரணமாக மத்திய , ஊவா, வடமத்திய பகுதிகளில் பிற்பகல் 2 மணிக்குப் பின்னர் 100 மில்லிமீற்றர் வரை கடும் மழை பெய்யுமென்றும் இக்காலப்பகுதியில் மின்னல் தாக்கம் குறித்து அவதானத்துடன் இருக்குமாறும் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
வயல்வெளிகள், மைதானங்கள்,குளங்கள், நீர் நிலைகள் போன்ற திறந்த வெளிகளில் இருப்பதை தவிர்த்துக் கொள்ளுமாறும் மின்சார உபகரணங்களை கவனமாக கையாளுமாறும் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளனர்.
நன்றி- தினகரன்